Views From Sarajevo

The End!

2010-07-05T02:29:00.000-07:00

Hemen hemen 2.5 sene oluyor Saraybosna'ya geleli. İşte bu macera yaklaşık 10 gün sonra sona erecek çünkü bize yol göründü. Çok büyük hayallerle yılların düşünü gerçekleştirmeye geldim aslında buralara. Yuva, yurt, ev olarak içinde ömür boyu kalabileceğim yer diye düşünmüştüm gelirken. Olmadı! Belki de büyük hayaller, daha doğrusu toz toz pembe hayallerle işe başlamak hatalı olan. İçinde siyahlıklar, olumsuzluklar olacağını bilerek başlanmalı belki her işe. Kimbilir?! Lakin ben yine de bu kadarını tahmin edebilir miydim bilmiyorum. Her ne kadar hayal kırıklıkları ile ayrılsam da burdan biliyorum denemeliydim. Yoksa bir ömür aklımda kalacaktı. Yine de işte belki hayal olarak kalsa içimde daha güzel olacaktı. Erişilmez, tertemiz... Yine de toptan kesip atamam burayı ve buraya dair yaşananları. Bir çok güzellik de eşlik etti bunca sene bana, bize. Mesela eşimle ilk evimiz burda idi. Hep hatırlanacak bir hatıra. Güzel insanlar tanıdım sonra. Ve de eminim ki nereye gidersem gideyim hep buralardan bir şeyi hatırlayacağım olur olmaz zamanlarda. Temmuz başı sokaklara inen ıhlamur kokusunu mesela. Ya da Başçarşı-Ferhadiye arası yürüyüşlerini.. Saraybosna ile aramızdaki yeni ilişki 'özlem' olacak. Belki de daha iyi olacak.
...
Bunca zaman buradan fikirlerimi, haberleri bu blogdan takip edip zaman zaman da yorum yapan herkese teşekkürler. Sanırım bu, son yazı olacak buradan okuyacağınız. Hoşçakalın!

Our Marriage is Two Years Old!

2010-06-06T03:32:00.000-07:00

Today is the second year anniversary of our marriage. Maybe it is cliche to say it but the time goes so fast! Thanks to you my husband that you came into my life and you are together with me. Hoping for more beauties together with you...

...

Evliliğimizin 2. yıl dönümü bugün. Belki klişe olacak ama nasıl da hızlı geçiyor vakit! İyi ki hayatıma çıkıp geldin güzel insan, iyi ki varsın! Nice güzelliklere inşallah...
...
İki yıl öncesinin hatırasına binaen kendi hazırladığımız e-davetiyeyi ekledim aşağıya. Hoş, değil mi? :)

Bu Böyle Gitmez!

2010-05-05T11:04:00.000-07:00

Sizlere bugün başıma gelen ama yalnızca benim başıma gelmeyen yaygın bir Saraybona (ve belki de Bosna) probleminden bahsedeceğim. Şehir boyunca uzanan tramvay hattı, buranın sakinlerince ve bendenizce en çok kullanılan ulaşım hattıdır. Her yerde olduğu gibi biletle binilir. Kanaatim odur ki uzunca yıllar Bosna sakinleri biletle binme alışkanlığından uzaklaşmışlar ve gişeler dahi olmadığından fark edilmemişlerdir. İşte şimdilerde bu handikapı önlemek için hemen her durak başı 3-5 kişi ile tramvaya girip sizi didik didik eden tramvay görevlileri ortaya çıkmıştır. Düşünce olarak güzel olan bu fikir uygulama yüksek derecede sömürülere yol açmaktadır. Bugün itibariyle evim civarından bir arkadaş ile Başçarşı'ya doğru tramvaya bindik. Biletlerimizi makineye okutup sakince oturduk. Sonra ara bir durakta inip alış-veriş mahallinde dolaştıktan sonra yeni biletler alıp tekrar tramvaya bindik. Biner binmez de biletlerimizi okutmaya çalıştık. Arkadaşın denediği arka mahaldeki makine çalışmayınca o ilerledi öne doğru. Baktım aynı anda kontrol edenler girdi ve arkadaşla konuşmaya başladılar. Saflık bu ya yardım ediyorlar diye düşündüm. İş uzayınca ben de ilerledim onlara doğru. Ne konuştuğunu zorlukla anlayabildiğimiz adamlar ve de bir kadın görevli şunu demeye getiriyorlar; siz aslında bu duraktan binmediniz, çok önceden beri oturuyorsunuz çünkü biz sizi gözetliyorduk, bizi görünce bilet basmaya geldiniz vs. vs. Benim sinirler gerilmeye başladı. Dedim ki biz az önce bindik, şimdi de bileti okutmaya çalışıyoruz ama siz bunu önlüyorsunuz, bir de yalan söyleyip etrafımızı sarıyorsunuz onca kişinin önünde. İstiyorsanız gidin o bindiğimiz duraktan önce girdiğimiz dükkandakilere sorun orada olduğumuzu (isbatla anlayacaklarını düşünüyorum ya yine). Kimliklerimizi alıp apar topar indirdiler bizi sonra. İngilizce konuşan tek kişi bizimle konuşmayı reddetti. Söylediklerimizi de pek kale almadılar zaten. Polisi çağırırız, konsolosluğu ararız falan dediler (sanki adam öldürdük!). Bir tanesi birden 'haram' yapıyorsunuz demeye getirince bende şalterler attı. Benim ellerim biletle dolu, şu senedir bir durak bile biletsiz gitmemişim ve böyle bir ithamla yargılanıyorum ya içim cız etti. Baktım adamlar para istiyor, vermezsek çirkefleşecekler; cebimdeki son 24 km (yaklaşık 24 tl) yi 'haram olsun' deyip çekip verdim. Ama tüm günüm zehir oldu. İmdiii, sayın okuyucu, sana şu sonuçları çıkaracağım:

Saraybosna polis ve teftiş şahısları nereden para koparacaklarını bilemeyip son zamanlarda şehrin muhtelif yerlerinde kırmızı ışıktan karşıya geçen yahut biletsiz tramvaya binen (ve de özellikle yabancı olan) kişileri sömürmektedir. (Gerçi bizim durumumuzda biletli olmak da yetmedi ya!)
Bu tarz olaylar olduğunda kuzu bir millet olan Bosna halkı gerçeği bilse bile hep sessiz oturup seyretmektedir. (Bu özelliklerini sevmiyorum. Seni kesseler, kimse müdahele etmez!)
İşin kötüsü şudur ki bu tarz olaylar karşısında şikayet edilecek daha üst bir makam yoktur zira tramvay görevlisi 26 isterse polis 50 ister!

Özetimsi

2010-04-14T01:42:00.000-07:00

Öncelikle, düşünüyorum da sanatçılar, sporcular güruhu 25. ya da 50. sanat, spor yıllarını kutluyor ya ben de yakında gelecek olan 20. eğitim/öğrenim yılımın kutlanmasını istiyorum! Sonra nisanın ortası olmasına rağmen hala gelmeyen baharı , açmayan çiçekleri düşünüyorum. Pencereden hep yağmura bakıyorum, hep gri bir gökyüzü görüyorum. Kış bitmiştir diye kuru temizliğe verdiğim paltoma sarınıp gidiyorum hala okula. Ve de tabi ki aklım ucu bucağı gelmez resmi işlem karmaşalıklarına takılıyor. Geçen cumartesi bir minibüs dolusu insanla yine Metkoviç sınırlarına dayanışımızı hatırlıyorum. Bilmem kaçıncı kez gördüğüm yollarda vakit çabuk geçsin diye yahut yanımdakiler benimle pek konuşmasın diye ya da sadece okuma niyeti ile yanıma aldığım kitabımdan bir satır okuyup geri dönüş yolunda bizimle seyahat eden bagajdaki yarım kuzuyu koklayışımı hatırlıyorum. Bir de tabi akademik kariyerim geliyor gözlerimin önüne. Aynı anda yazmaya çalıştığım 2 konferans kağıdı ve tezimin ikinci bölümüne bakıp bakıp insanlık için hayırlara mı vesile oluyorsun yoksa tozlu raflara bir adet eser daha mı kazandırıyorsun diye soruyorum kendi kendime. Eşim beni teselli etmek için "bölümünden kaynaklanıyor belki de bu somut sonuç eksikliği" diyor. Möhendis adam işte, karnı tok sırtı pek diye düşünüyorum. Sahi nerden birden geldik biz bu ekonomiye? Emre Aydın'ı dinliyorum sonra televizyonda. Şöyle doğru düzgün iki kelam eden şarkıcımız var Allah'a şükür deyip ne diyor diye kulak kesiliyorum. Kağıt Evler koymuş yeni albümünün adını. Neden mi dendiğinde şöyle açıklıyor; unutmak çok emek isteyen bir süreç çünkü tam unuttum dediğin anlarda hiç yoktan bir şey seni gerisin geri döndürebiliyor. Kağıt ev yapmak da öyle. Zahmet verip yapmaya uğraştığın şey bir ufacık hatada yok olup gidiveriyor. Eyvallah! Elimde bir kitapla sofada oturuyorum bütün bu düşüncelerden uzak. Salinger okuyorum. Düşünüyorum da paranoyak, şizofren insanlar hep insanların kötülüğünden korkup çekiniyorlar da, bana hep iyilik ediliyor insanlar tarafından sanısıyla hasta olan birileri yok mu bu dünyada?
...
vs. vs.

New Semester, New Campus

2010-03-18T02:55:00.000-07:00

Our vacation is over since almost three weeks now and we started our new semester in our new IUS campus. There are both positive and negative sides of the new campus and I think the most negative side for us is that the location of it is quite far from our apartment now. Below, you can see the old and new buildings.

Vacation Time!!!

2010-02-08T01:45:00.000-08:00

After a long, painful and tiresome semester, it is finally the time for having some rest. Despite the knowledge that it will be not so warm there, we are going to Sweden today. Around 20 days will be spent there far from students, courses, thesis... Yey!

Saraybosna'da Ölüm İlanları

2010-02-02T14:17:00.001-08:00

Türkiye genelinde ölüm ilanları sala ile yapılır bildiğim kadarı ile. Saraybosna'da, ve belki de tüm Bosna'da, ise ilginç bir gelenek bu konuda. Ölen kişiye ait bilgileri içeren bir belgeyi hem ölen kişinin bulunduğu apartmanın ya da evin dışına hem de işlek caddelerdeki direklere asıyorlar. Buraya kadar çok da garip değil belki ama işin ilginç yanı şu ki ilanın üzerindeki renk, kişinin dinine göre değişiyor. Yani mesela ölen kişi müslüman ise renk yeşil, katolik Hırvat ise mavi, ortodoks Sırp ise siyah renk oluyor. Boşnak tarihi aldığım hoca bu renk ve din ayrımları ile ilgili ilginç bir anektod aktarmıştı vakti zamanında: Tito'nun komunist Yugoslavyası çökünce gizli kapaklı ne kadar iş varsa belgelere döküp kitap yapılmış. Yani senin ailenden kimler gidip seni ispiyonladı vs. gibi bilgiler. Bunlar basılırken de müslümanlarınkini yeşil kapaklı, katoliklerinki mavi kapaklı, sırıplarınkini ise siyak kapalı basmışlar. Velhasıl-ı kelam din-renk ayrımı var baya hayatın içindeki yansımalarda. Yukarıdaki ölüm ilanı, bizim apartmanın kapısına asıldı bugün. Kötü ki bu kişi ile aynı yerde oturuyoruz demek ama kim olduğunu bile bilmiyorum. Belki de geçerkene selam verdik birbirimize. Ben bana sorulan 'kako si?' (nasılsın?) sorusuna yarım yamalak Boşnakçamla 'dobro, hvala' (iyiyim, teşekkürler!) dedim belki ama hatırlamıyorum maalesef. Ama yine de geçerken her gördüğümde Allah rahmet eylesin diyorum işte en azından.

Again Metkovic!

2010-01-10T10:29:00.001-08:00

Yes, our 3 month-period is over again and we needed to go out of the country and turn back again. The direction was Metkovic again. But this time it was much much better trip since there were more people who are in the same situation as us and the university arranges two mini buses for us. We just passed the border, had a coffee break in Metkovic and then turned back to Sarajevo. I do not like this procedure at all but hopefully it will be the last time we are doing it.

Bosnia and around it is quite rainy since last few days. Above is a photo where you can see the flood in the main street of Metkovic.And here is this "famous" border between Bosnia and Croatia. I forgot how many times I passed through it.

Sarajevo, the white bride!

2009-12-18T10:19:00.001-08:00

We have been wrapped by heavy snow since almost 1 week now. I wanted to share some photos taken around our neighborhood. The first photo below shows a person who supposed to be my husband... Somewhere under the snow :) And the second photo shows an object which supposed to be a car... Somewhere under the snow...

Actually, I started to think that it is a myth that Sweden is so cold (at least not all of it). Sarajevo is definitely the coldest place I have ever seen. Brrr...

M. İslamoğlu ile Söyleşiden Arta Kalanlar

2009-12-13T03:15:00.001-08:00

İslamoğlu'nun sohbetine iştirak etmek Bosna'ya nasipmiş! Aslında oldu baya ama ben ancak yazabiliyorum arta kalanları. Konu; Balkanlar ve İslam...
1) İslam Fetih Tasavvuru: Fetih, toprak almak ve güç elde etmek değildir. Fethin amacı, yürek kazanmaktır. (Bkz. Fetih ve Nasr sureleri)
2) Batı ile Karşılaşma: a. Endülüs b. Osmanlı c. Şimdi (karşılaşma adalet ve ahlak üzerinden artık)
3) Balkanlar ve İslam: Balkanlar'ın İslam ile bir şekilde hemhal olma yolları;
a. Sicilya'dan gelenler (İdrisi gibi) b. Kuzeyden gelen Türk kavimleri (Uzlar, Peçenekler vs.) c. Selçuklular (Sarı Saltuk örneğin. Bu Sarı Saltuğun hikayesi ilginç. Zira zaat-ı muhterem ölmeden önce kendisi için 11 tane tabut yaptırılmasını ve sadece 1 tanesine asıl cesedinin konmasını arzu ediyor. Tabutların hepsinin de ayrı yerlere gönderilmesini istiyor. Tabutların şu an itibariyle nerelerde olduğu tartışma konusu. Evliya Çelebi'ye göre tabutların olduğu bazı yerler şunlar; Edirne, Babadağ, Bulgaristan, Moskova, Lehistan, Bohemya, Bosna -önceki yaz bu bahsedilen tabutu görme imkanımız oldu. Hatta foto da koymuştum- veee İsveç!)
4) Bosna ve İslam: Bogomiller büyük bir etken, Osmanlı 'dan da evvel. Bu Bogomiller ilginç bir mevzu. Değişik inançları varmış; Meryem'i kutsal saymıyorlar, vaftizi kabul etmiyorlar, ruhbanlık yok, haçı reddediyorlar, İsa'nın çarmıha gerilişini reddediyorlar ve maniehistler. İşte bu tarz inançlarından dolayı Osmanlı bu topraklara geldiğinde İslam'a geçişin kolay olduğu belirtiliyor bazı tarihçilerce. Oryantalistlere göre ise Boşnakların İslam'a geçiş nedenleri şöyle; zulüm, cizyeden kaçınmak, dünyevi menfaat ve mevki, kilisenin yetersizliği. Bu tarz iddialar gerek Babuna gerek Malcolm ve gerekse de İmamovic'in Bosna tarihine dair kitaplarında sebepleri ile beraber reddediliyor. İslamoğlu'nun öne sürdüğü İslam'ı kabul gerekçeleri ise şöyle; sade tevhid akidesi, kilisenin zulmünden kaçma (Bogomillerin Vatkan tarafından reddedildiği ve soruşturmaya tabi tutulduğu biliniyor), feodallerden kaçma ve katolik-ortodoks çekişmesinden sıyrılma. Özellikle Saraybosna'daki milli müzede Bogomillere ait eski mezar taşları bulunuyor. Farklılıkları mezar taşlarından dahi gözlemlemek mümkün.

İşte sohbetin genelce özeti böyle idi. Üzgünüm ki İslamoğlu'nun o latif sohbet üslubunu yansıtamıyorum tamamiyle. Affola!

Bajram Serif Mubarek Olsun!/Eid Mubarak!

2009-11-26T23:22:00.001-08:00

Nacizane Paylaşım

2009-11-09T13:54:00.000-08:00

Kitap Yurdu'ndan bir süre önce gelen kitaplardan en çok beklediğim, kavuştuğuma da en çok sevindiğim kitap Mustafa İslamoğlu'nun Hayat Kitabı Kuran adı ile yayınladığı Kuran meal-tefsiri idi. İşte bu eserden hoşuma giden bir kısmı paylaşmak istedim. Bakara 17. ayetin açıklamasına binaen şöyle bir not düşüyor üstad; Nur ile nar arası karşılaştırma... 1) Nur yakmadan aydınlatır, nar yakarak ve yanarak, tüketerek ve tükenerek aydınlatır. 2) Nur cevheri-özü aydınlatır, nar maddeyi-formu aydınlatır. 3) Nur içten aydınaltır, nar dıştan aydınlatır. 4) Nur tükenmeyen bir güç kaynağıdır, nar tükenen bir güç kaynağıdır. 5) Nur manevi ve latif olanı temsil eder, nar maddi ve kefis olanı temsil eder. 6) Nur'dan geriye nur kalır, nar'dan geriye kül kalır!
...
Rabbim nur yanılgısı ile nar'lara tutuşturmasın, nur'landırsın inşallah. Amin.

Two Songs that I want to Introduce to You

2009-10-31T12:29:00.000-07:00

One of them, probably most of you already know it, is Beyonce`s song called Halo. I have been listening it since few days and I could not stop myself to keep listening it again and again.

A nice part from its lyrics:
You are everything I need and more
It`s written all over your face
Baby I can feel your halo
Pray it won`t fade away!
...
The second one I would like to introduce you is more less known one I guess. As a general information, there is an idiosyncratic music type in Portugal called Fado. And one of the best practitioners of it is Amalia Rodrigues. One of her songs, that I also recognize from somewhere, is called Solidao. Here it is!

Try of the trial of Karadzic

2009-10-26T11:26:00.000-07:00

Radovan Karadzic, former Bosnian Serb leader, was arrested in Serbia last july after 13 years of run. The next address for him was a famous one for the other war criminals; The Hague. Today, it supposed to be his first trial but because of some excuses like getting ready for the judgment (as if this last 13 years were not enough), he did not appear in the court. Let`s see how long this will take. The process actually went similar for Milosevic, who, at the end died in the prison before getting his decision from the court. Bosnians wait this trial just because of getting a bit healing but nothing else. Of course, the biggest healing for them would occur if Karadzic made self critisim and said sorry from the Bosnian. But... There is something called `nefs`which causes people to think that they are doing the right, nothing but the right and even almost in all cases! Another thing I am thinking about all these situations is that despite there happened only one history here, the reflections of it are s different in the eyes of Bosnians, Serbs and Croats today. Just few kilometers from Sarajevo, in the territory of Serbian Republis, people think that what has happened to Bosnians is not so much, this was what they deserved etc. Is not it interesting? Is history so subjective?

Compulsory and Painful Trip to Metkovic (Croatia)

2009-10-20T12:45:00.000-07:00

Our 'legal' three month period of staying in Sarajevo without residence permit is over again and we needed to go out this weekend. We decided to take train this time to the place which is so close to Bosnian border in Croatia. That was Metkovic which is a small town just after the Bosnian-Croatian border. These are not the best times to trip since the weather is not so good here. But... Our trip started at 6 am in the morning and it took 5 hours, with some delay, to arrive to Metkovic. There was interesting detail to share from the train trip that the train that we took was a Swedish donation to Bosnia. Well, we know now what Sweden does with their really old trains! Below photo is from inside of the train.After we arrived, we tried to buy tickets for returning but unfortunately the guy at the train station was not knowing any English and my poor Bosnian was not enough to express our wish. We just walked the whole city and searched for the bus station then. We could take the last bus in half an hour but we have thought that the guy was trying to cheat us since he asked so expensive ticket price. Then we turned back again to train station to buy train tickets which became the only way to turn back to Sarajevo. We could not explain us again but this time we found one young lady to make translation for us. The thing that the guy was trying to tell us was that we could buy the tickets inside the train! So hard sometimes not to understand the language. Ok, but we had 5 more hours to spend in this small city. It was cold, rainy and I was getting sick. We found a shopping mall and tried to stay in it long hours. I think we could see everything from this city. You can see the most important piaces from below photos; the upper one is from Neretva going through the city, and the below one is from a big church called Sv. Ivan.

In the evening we took train back and bought our tickets inside the train. However, it did not take long to face with another and big problem. When we entered to the Bosnian border, we have waited the police to check our passports and put stamp on them to pove later on that we actually entered into the country. Despite all search we could not find any policeman around the train station. The train waited us 15 minutes almost but we measurably accepted the situation by thinking that that would create a problem later on. Our 'nice' night did not end here. At Mostar, a big group of students and their teachers went inside the train. They continued almost all night to sing and talk and move and drink. I really became so tired and frustrated and sick. When we could arrive to Sarajevo at 11 pm, another surprise was waiting us; snow and rain! Do you also feel sometimes that God is really tring your patience and you start to wait that everything can happen actually. This trip was exactly like that. I have been sick since then and we have told that the police will decide tomorrow if they will accept our passports without having Bosnian entrance stamp or not. If they do not, we will probably go to Metkovic again on Thursday. Life is hard sometimes!

:((( Yine...

2009-10-15T09:57:00.000-07:00

Diğerinin şokunu atlatamadan bir üzücü haber daha aldım bugün uzaklardan. Çocukluk arkadaşlarımdan birinin acı bir şekilde vefat ettiğini öğrendim. Tıpkı Faruk'un vefatındaki gibi cenazesine katılamayacağım bir devir nice güzellikleri paylaştığımız bu insanın. Üstelik bu defa daha bir hüzünlüyüm. Nasıl olmasın ki? Hani ufakken birbirine yakıştırılan çiftler olur ya o da öyleydi benim için. Hayat, garip işte bazen. İnsan içine yediremiyor bir de sevdiği bir insanın bu derece gazete 3. sayfası ölüm haberine. Bak ne yazmışlar senin ardından gazetelerde: "Kaza, bugün saat 10.00 sıralarında meydana geldi. İzmir’den Manisa yönüne giden Ali Semir (35) yönetimindeki 35 BFR 42 plakalı TIR, Manisa Batı Kışla Nizamiyesi önünde kontrolünü kaybederek Mimar Sinan Bulvarı’nda yol ortasındaki yeşil alan kaplı refüjü aşarak karşı şeride geçti. Bu sırada TIR’dan atladığı öne sürülen sürücü Ali Semir aracın altında kaldı. TIR üzerindeki boş konteyner de karşı yolda seyir halindeki Tayfun Cirbil’in (28) kullandığı motosikletin üzerine düştü. Kazada, TIR sürücüsü Ali Semir ile Manisa’da bir giyim mağazasında tezgahtar olarak çalışan motosiklet sürücüsü Tayfun Cirbil kaza yerinde hayatını kaybetti." Öyle oluyor işte, bir tır devriliyor, sen orda oluyorsun o sıra, sen ölüyorsun, adın mağazada çalışan tezgahtar oluyor, senin için delice koşuşturan anneni, 3 ay önce zorluklarla evlendiğin eşini, güzel çocukluğunu, zor gençliğini ve sınır karakolundaki askerliğini kimse bilmiyor. Allah gani gani rahmet eylesin bu güzel arkadaşıma! Kendim ve tüm sevdiklerim için de güzel bir ölüm diliyorum. Ölümün güzeli de olur mu demeyin, oluyor işte. Böyle arkadaşlar teker teker ayrılınca sahneden kendimi düşünüyorum ister istemez. Rabbim güzel işler etmeyi nasip eylesin ayrılıp gitmeden bu dünyadan.
...
Dönüp sana öğüt verirler
Dünya malı ile gözün boyarlar
Aşık öldü deyi salâ verirler
Ölen hayvan olur,
Aşıklar ölmez... (YUnus Emre)

Snow, Kar, Snijeg, Snö...

2009-10-12T12:30:00.000-07:00

Why are all these things about snow now? Yees, because, we got the first snow today here in Sarajevo. Now, I am sitting next to our window and watching the snow falling down rapidly and making everywhere white. First snow of the year makes me happy always, nice :) However, would not be bad if we got our heaters on also!

Bayram Serif Mubarek Olsun!

2009-09-19T15:31:00.000-07:00

After 1 month fasting period, now, it is time to celebrate it. My eids (bayramlar) have been experiencing different paths than my childhood times since long time. This eid will be a bit different also. I am in Sarajevo with my husband. We did not do something so special like baklava or something like that but I tried to make our home more beautiful than usual. (You can see our sofa below with new pillow covers on it, which I liked so much). Instead of relatives and friends we will have eid gathering in univeristy with other teachers.
...
You can wonder what this package is about. I got a big letter for eid (actually not for eid but it became like that). I ordered books from 'Kitap Yurdu' first time and I was quite wonderous when I could get it, if I could get it at all etc. etc. Yees, I got it just before the eid. I was so happy to get it with 6 books inside and 26 stamps on it :)
...
Hani Barış Manço söylerdi ya "Bugün bayram, erken kalkın çocuklar... giyelim en güzel elbiselerimizi..." O çocukluk heyecanları geride kaldı belki ve belki biz yarın erken kalkamayacağız ve de bayramlık cicilerimiz yok artık ama kalkıp şöyle güzel bir kahvaltı sofrası hazırlayıp birbirimizin bayramını tebrik edeceğiz inşallah. Tabi, yaşı benden küçük olan eşimin el öpme töreni de yeni bir tat bayramlarımda :)

A Nice Documentary About Sarajevo

2009-09-16T06:45:00.000-07:00

I saw this program called 'Veterans' on Aljazeera yesterday. It is about the siege of Sarajevo and the life after it. I wanted to share with you. The documentary has two parts by the way.

Autumn, Höst, Sonbahar, I do not know how it is said in Bosnian :)

2009-09-11T06:16:00.000-07:00

Another autumn in my life... I am happy to see another one with all these colorful leaves lying on the streets under the trees, a bit chilly weather and melancholy. I do not know why but I can get peace and comfort and happiness in this nice season easier than as I get in the other ones.
...
Mutluluk ya da huzur denen şeyin anlık bir şey olduğunu düşünmüşümdür hep. Hem de illa öyle büyük büyük anların içinde hissedilen değil ama birden öyle işte geliveren ufak şeylerden... Sonbaharda çok hissediyorum bunu. Akşam kanepede uzanırken hafifçe üşüyen bedenime bir battaniye atarken ya da içimi ısıtsın diye hazırladığım kahvenin kokusunu içime çekerken ya da balkonda öylece durup etrafı seyrederken yüzüme hafifçe değip geçen rüzgar ile öyle bir anda huzurlu hissediveriyorum. Gelecek ve geçmiş yok oluveriyor hafızamdan, öylece bir an sadece ben ve şimdi kalıveriyoruz huzurla, mutlulukla.
...
The poster that I put above the page is from one of my favorite autumn movies, Autumn in New York. I suggest you to see if you get a chance even only for nice pitoresques of New York streets, parks in autumn. Here is one of its bakground musics, Beautiful by Jennifer Paige.

Expansion

2009-09-08T06:59:00.000-07:00

Maybe you remember, a while ago I wrote a book comment on my blog. The book called Improbable... I have quoted a part from the book where Pascal's decision about being religious or not being religious is done by a probabilistic method called expected value. Honestly, I did not know that this expected value analysis which is so common for statistics and probability is not enough to explain some real world applications. But actually I thought that if it was so obvious, not only Pascal but so many people could have made similar decision. Now I know why they can not do and I figured it about by just a coincidental reading.
...
Kahneman and Tversky who got Nobel prize in economics found out the violations of the expected value theory.
1) Individuals are often observed overweighting outcomes considered certain relative to those which are probable. It means that weighting the probabilities is not due to objectivity but rather due to their sense of likelihood. It was found out that people have hard times to realize the weights of the events which are almost certain and almost impossible. For them, they either certain or impossible. On the other hand, people overweight the low probability events and underweight the medium and high probability ones.
2) While individuals exhibit risk averse behavior over potential gains, they show risk seeking behavior over potential losses.
3) The disutility of a loss is larger in absolute terms than the utility of a gain of equal magnitude. Which means that loss is affecting the behavior more than gain even though they have the same absolute values. Being loss averse...
4) When faced with a pair of prospects, subjects seem to decompose them into their common and different components, and base their choice on the components that are different, thus “isolating” the common components as irrelevant for decision.
5) Excessive discounting of the distant future relative to the near future. Myopia...
...
All in all, it means that people have 'bounded rationality' in the sense of violating the axioms of expected utility which causes them not being able to find efficient solutions for decisions.

Edeb Ya Hu!

2009-09-02T14:15:00.000-07:00

Bir arkadaşım paylaştı benimle, çok hoşuma gitti bu yazı: Edeb (Elif Şafak). En son kısmını alıntılamak istedim.
...
Öyle kelimeler var ki, harf öbekleri olmaktan çıktı, gündelik hayatımızın akışını şekillendirmeye başladı. "Hoyrat" bunlardan biri. Hoyratız birbirimize karşı. Ve sağımız, solumuz, önümüz, arkamız.... hoyrat. Yolda yürürken birbirimize bakışımız, evlerimizin çatıları altında birbirimizden söz edişimiz; konuşmalarımız, dedikodularımız, ithamlarımız, önyargılarımız, zanlarımız, yaftalamalarımız, dışlamalarımız....hep ama hep hoyrat. O kadar çok hırpalıyoruz ki birbirimizi, öylesine hırçın bir iklimdeyiz ki.... Halbuki bu arada uzaktan bir yerden sesleniyor eski mi eski bir öğreti. Tembihliyor usulca.
"Edeb ya HU edeb!"
...
Belki de bu yüzden seviyorum ufak şehirlerde olmayı bazen. Mesela okula giderken yürüyorum sadece. Yani otobüse bin-in derken bir sürü olası hoyratlıktan sakınıyorum. Dışarı hem adım atışımda hayatıma bir defa dahi girmiş olsalar da üzerime hakları binen insan sayısı da otomatikten azalıyor. Belki bir kaçış. Olsun! Rabbim her alanda herkese herşeye dair hoyratlıktan korusun!

Ramazan Serif Mubarek Olsun!

2009-08-26T05:46:00.000-07:00

The title above is not Turkish only but Bosnian also :) Yes, they are saying like that to celebrate each other's Ramazan, like we do in Turkish. This is my fourth Ramazan that I have been out of Turkey and especially Istanbul. I missed to be in Istanbul during Ramazan. It is so special (at least for me). How is Ramazan going on here? First of all, iftar is earlier than Turkish cities and of course Swedish ones :) Second, there are Ramazan programmes on TV (they are called Ramazanksi Program :) which are so so similar to our ones; there is a hostess and her guests in a kitchen. Someone is cooking, which makes you more hungry to watch, and the rest is talking about some issues that I do not understand. Third, 'teravih' times in mosques are nice. Fourth, 'hurma' is soo cheap especially when I compare with Swedish ones. I remembered the last Ramazan in Sweden when I could buy only 2, one for me for me and one for my husband. Fifth, thanks to the teachers who are here, we are gathering often to have iftar together and Turkish tea times after that. (My Swedish guy became addicted to 'semaver' Turkish back tea which I am not so fan of it). Last but not the least, it is not so warm, hence, it is not so hard to fast. But maybe it is because that I do not go out so often. I am just sitting at home and reading, reading...

'Velhasıl-ı kelam', the first Ramazan in Sarajevo is going quite nice for us. Hope that God thinks the same about us :)

Bir Düş, Bir Hikaye, Gerçek Bir Anı

2009-08-19T03:55:00.000-07:00

Hayat, değer verdiğiniz, yanınızda olmasını istediğiniz insanları yaşamınıza buyur etmekte yavaş davranma lüksünü kaldıramayacak kadar kısa aslında.

Bir varmış (sınız), bir yokmuş (sunuz)...

"Söz vermiştin bana, söz vermiştin yanı başımda yaşlanmaya..."

Nasıl olduğunu bilmek isterdim,
Evet, tüm sarsıcılığına rağmen bilmek isterdim.
...
Koltukta dinleniyordu, yorgunluğunu dindirmek için,
Hastalıkla daha da aciz hale gelen bedeninin, düşünce dolu zihninin, korku dolu yüreğinin...

Sen onu bulduğunda öylece uzanıyordu işte oracıkta,
Gözleri sabit bir noktaya dikili.

Hareket yok, söz yok, nefes yok!
Oysa...
Beraberce eşlik edeceğiniz şarkılar vardı daha dinlenecek,
Gecenin bir yarısı denize karşı o sarılırken sımsıkı sana.

Elini tutmaları vardı daha sen bir çocukmuşsun, bir sevgiliymişsin, bir kadınmışsın gibisine,
Sokaklar yabancı silüetlerle akıp geçerken her bir yanınızdan.

Altında ıslanılacak yağmurlar vardı beraberce,
Sen biraz durgunsun diye elinden tutup seni dışarıya çıkardığında.

Hayretle birbirinize işaretleyeceğiniz şeyler vardı görülecek daha,
O sana düşündüklerini, sen ona hissettiklerini anlatırken.

Uyanılacak güneşli sabahlar vardı,
O çocuksu gözlerini açıp tüm saflığıyla, ilk gördüğü şey sen olduğunda.

Oysa şimdi...
Hayat durdu işte biriniz için.
Sen son kez üstünü örttün,
Sanki üşüyecekmiş gibi.
Yine de...
Şu kısacık vakitte hayatına sığmış olmak teskin ediverdi bir an seni,
Gülümsedin.

Ah minel mevt!

"Bir zaman bir yerde buluşuruz (yine), bir gün bir yerde kavuşuruz (yine),
Başka yolu yok bunun!" değil mi?

Sarajevo Film Festival

2009-08-12T03:02:00.000-07:00

Today the 15th. Sarajevo Film Festival is starting. There will be so many movies from different countries, languages and cultures. Hopefulyy we can get chance to see the movies which are not for the popular culture but authentic.

Announcement!

2009-08-11T08:34:00.000-07:00

I have added Music Box down to into my blog from Playlist. I plan to change it from time to time. I would like to hear comments from you about the songs and also would be nice to hear some suggestions. Hope you will like them!
...
Blog sayfamın en altına Müzik Kutusu kısmı ekledim. Önerilerinizi ve düşüncelerinizi beklerim. Afiyetle dinleyin inş.

Pause

2009-08-07T12:22:00.000-07:00

From the weeping of the people,
My eyes are filled with suffering
See how in their seeking You,
What the state of the people has become!
(Hafez)

Picture: Picasso, Weeping Woman (1937)

:(((

2009-07-31T11:20:00.000-07:00

Bazen uzakta olmaktan nefret ediyorum. Doğduğum, büyüdüğüm yerlerden, alıştığım hal hatırdan, tanıdığım yüzlerden uzak olmaktan... Ama bazı şeyler var ki uzakta olmak daha da kahrediyor böyle zamanlarda. Rahatsızlandığı kendisinden öğrendiğim Faruk Yücel'in vefat(ı) ettiğini ancak bugün öğrenebilmem gibi, yani 10 haziran'ın ardından nerdeyse 1 ay geçtikten sonra öğrenmem gibi... Bu Yaka ile tanımıştım onu ilk. Dili sert ama yüreği yumuşak olunca kendisine tılsımla yakın tutuyordu insanları, öyle karar vermiştim. Sonra evlenmişti, sevdiği kızla. Sonra en büyük tutkusu, yazmak ve Gerçek Hayat... Nasıl da sığdırmış hepsini kısa zamana. Oysa benden bile küçüktü değil mi yaşı? Oysa demişti ki en son onunla konuştuğumda, "kanserle boğuşuyoruz işte ama iyiyim!" Koymuştu o zaman da iyi olacağını düşünmüştüm, ta ki bugün öğrenene kadar. Keşke katılabilseydim cenazene ve keşke imam "hakkınız helal mi?" dediğinde olanca imkanımca "helal olsun!" diyebilseydim. Allah gani gani Rahmet eylesin!

The Agenda

2009-07-31T10:33:00.001-07:00

Nowadays, one of the most dominant current issues in Bosnia is the decision of EU that the "Citizens of Serbia, Macedonia and Montenegro should be allowed to travel to most EU nations without visas, the European Commission has proposed." (Visit this link for the whole news on BBC). The thing is, while these 3 countries will be allowed to visit EU countries, even some war criminals perhaps like Mladic, Bosnia, Albania and Kosovo are not listed among them since they could not manage to finish the necessary process. It can sound fair however these things should be taken into account; Bosnia has a very complex decision making system including 3 different entities where Serbia generally would like harder the things. On the other hand, even though Serbia somehow finished the necessary process, is it enough to accept it without checking how decisive they are about paying the results of the war. Finally, the issue contains a structural unfairness in which Serbian and Croatian people of Bosnia have 2 citizenship (1 from Bsnia and 1 from their motherlands). It means that this situation basically affects only Bosniaks at the end who have only 1 citizenship. I have not so much idea about Kosovo and Albania, hence, I have not so much to write about them yet.

Religious Sitcom?

2009-07-23T07:20:00.000-07:00

Probably most of you have heard or even became fan of different sitcoms, either in your own original language or from other languages and nations, like Bill Cosby, Avrupa Yakası, Nanny etc. Now, I would like to introduce you an alternative one; a religious sitcom :) You can wonder how it is possible to have sitcom about religious issues or about religious people but basically being religious is not immune from facing with the funny parts of every day activities. Yes, this sitcom which is about a small community in Canada tries to do that. And according to my opinion they do quite well, even better than I could imagine. If you have possibilities to find, I would suggest you watch this sitcom called 'Little Mosque on the Prairie'. Actually, as I know, one of the Turkish TV channels was planning to show some episodes. But I am not sure if they ever have done or continue to do it.

Trip to Dubrovnik (Croatia)

2009-07-21T01:44:00.000-07:00

After long time, half a year it became actually, I exit the borders of Bosnia for going to Dubrovnik in Croatia. Actually, the trip was not basically for visiting but for some official procedures. My visa expired and I needed to leave the country and then enter again to start the process of 3 month legal staying period in Bosnia for every country citizens. It is a bit weird process but it works like that, what can I do?! Anyway, we wanted to have a small vacation with my husband also. Dubrovnik is a good choice since it is one of the most closest cities to the border between Croatia and Bosnia, we do not need via (well I do not visa because anyway my husband has no problems like that because of EU citizenship) to go to Croatia and it is one of the most beautiful cities around that area. B. Shaw calls this city as a 'pearl of Adriatic'. I did not see so many other Adriatic cities, but I can agree that it is quite nice city. We took bus from Sarajevo to Dubrovnik which goes directly and such kind of a bus trip generally takes around 6-7 hours. On this way, you see Konjic and Mostar as basic Bosnian cities. Interestingly, we did not only exit Bosnian border and enter to the Croatian one but we did this twice! Yes, because there is a small place after you enter into Croatia, called Neum, which is inside the border of Bosnia. hence, because of this small place belonging to Bosnia, you exit Bosnia and enter Croatia twice. Complicated? Everything is possible around here. A scene from a break from our bus trip somewhere between Croatia and Bosnia. During the whole trip, you see similar views; high mountains, green environment and green lakes...

...

Dubrovnik is not a big city, just around 45.000 population in regular times. I say 'in regular times' because during the summer time I think this number doubles or even triples! I have never seen so many tourists in one area and also I have never heard so many different languages at the same time. You even become tired to try to understand where they are from. By the way, there are especially German and Swedish tourists. We have arranged our hostel before we go there, hence, it was just a matter finding the address of it and get settled. A scene from our window where we stayed. I suggest you to use this web site if you plan to arrange a hostel from all around the world: www.hostelworld.com There are so many stone type old houses where the landlords are renting for tourists. So, you feel as if you stay in a real house, nice.

The city is not big as an area also. The most important part of the city is the 'old town'. There are so many things to see in that area; churches, monasteries, museums, fountains and even a mosque. We got a detailed map of old town before we go there and then see all the things what we wnated to see. Good to be organized. You can a scene from the main street of Old Town. There are beaches and some less crowded places to swim. You can also take boat trips to the closer small islands. We could get a chance for quite long walk around the places of Old Town, but I need to say, there are only houses, not so much special things to see.
Some tips for Dubrovnik; it is quite expensive city. You can search on wikitravel (http://wikitravel.org/en/Dubrovnik) where you can eat with cheaper prices before you go. There are some bakeries called 'pekara' where you can get cheaper stuff to eat outside wherever you want. Try to find a place to stay somewhere close to the Old Town. Otherwise you need to take bus in city every time when you want to go there. Below, you can see a nşght view from the Old Harbor.
Two days were totally enough to see most part of the city and all in all, it was really nice to see this small and beautiful city!

Bascarsija Nights 2009

2009-07-16T11:23:00.000-07:00

During the whole July, there will be activities like concerts, movies, art exhibitions as parts of 14th. 'Bascarsija Nights' festival. Together with nice weather, green environment and its famous colorful roses, these are the Best times of Sarajevo...

Do Not Forget!

2009-07-11T03:22:00.000-07:00

Today is the 14th. anniversary of Srebrenica happenings. This year we are not attending the ceremony but I am sitting at home and watching some documentaries about Srebrenica and trying to keep my conciousness. They will bury 530 victims, whose only some parts were found, today. It is not known how long it will continue to bury people since it is not known exactly how many people died. Just try to think today for a while what happened there and wish nice things for both victims and for the survivals.

Small note: The name of Srebrenica comes from Srebren which means silver since silver mining was always important in that small area. However, today, the area is out of silver but its soil is now full of with victims maybe whose bodies are more valuable than silvers.

Improbable

2009-07-08T09:37:00.000-07:00

Nice expression; improbable, which means not impossible but very unlikely to occur or happen. This is the name of the novel of Adam Fawer. It was different than I expected but in some terms, even better than I expected also. The book became more meaningful to me while I have been teaching statistics and probability course since 3 semesters in the university. Because the book is actually about the life of a lecturer of statistics and probability. Without going into details, here are some parts that I selected from the book:

Pascal was one of the early researches about probability issue. By using the expected value calculation (which is one of the basic calculations in probability theory today), he decided to change his life towards being more religious. Why? Here is the reason:
Which is greater?
a. Expected Value of hedonistic life
b. Expected Value of religious life
where
a= probability of no afterlife*joy from hedonism+probability of after life*eternal damnation
b=probability of no afterlife*joy from religion+probability of afterlife*eternal happiness
Pascal's logic was simple; if a was greater than b, he should be hedonistic but if b is greater than a, he should live religious life. Here, the value of eternal happiness was positive infinity and that the value of eternal damnation was negative infinity, hence, for the above calculations, a becomes minus infinity while b becomes positive infinity. Of course, then, a gets smaller than b which triggers Pascal to turn to religious life.

Laplace's Demon; Just because we can not measure the factors does not mean the coin flip is determined by chance. This theory basically was arguing that if ALL the factors of an event (let's say to flip a coin) are known like the speed of the particles in the air, the angle of our arm, the density of each side of the coin, the effect of any voices around us etc. etc. then prediction about what side will come as a result of flipping this coin could be done. But there is no program, human kind or any source which can take into account so many factors to predict the future events. And even for a small event like flipping a coin, there are so many factors, can you imagine how it would be hard to predict an event which is affected by more and complex factors? There are billions billions of events are happening around the world every day, how would it be so hard to predict so many events at the same time. Can you imagine? But as it was said above, just because we can not measure the factors does not mean they are the results of chance. (Can you imagine the complexity of the God's brain? :) Laplace also showed that the best way to predict reality is not to calculate the right answer but to figure out what answer will be the least wrong. (Nice principle :)

On the other hand, Laplace's Demon knows everything in the past, because the past is alway singular. But Laplace's demon does not know the precise future because there is more than one. Why? Because in each step of acting even the small changes move you towards different futures. To know all the facts never enough since to control them is something different. You wake up in the morning and if you could not drink coffee for example, later on you would need to go to a coffee shop where you will meet one of your friends and by keeping him or her via talking he or she will be late for the work which can cause his or her firing. If you could just manage to get a small cup of coffee in the morning before you leave the home, none would happen. Billions billions of different futures by very very small act of you in each day. Crazy? Yes, if you knew what each of them would cause you could trun into crazy easily. This fits so much into my fate theory. Nice... And finally, Deja vu (the feeling as if you had this moment before) is a memory of a possible future...

Bu arada, youkarıda bahsettiğim kitap Türkçe'ye Olasılıksız adı ile Şirin Yener tarfından çevrildi. İlgililere duyrulur!

IUS's First Graduation Ceremony

2009-06-27T10:22:00.001-07:00

Yesterday night we had our first graduation ceremony of our university since the establishment of the university in 2004. Actually, I have not been attending any of my graduation ceremonies until now. This time, I just wanted to be together with my students during their special time. Unfortunately it became longer than I expected since the long speeches of people and also our minister V. E. I think I will not change my tradition about not to go to ceremonies will continue, even for my own Phd one, because of the crowd, unnecessary speeches and loud music etc. Anyway, I was just feeling happy to see my students being excited of getting graduated. They will learn soon that this is not an ending but just a start of so many difficulties, challenges and beauties also :) Here are some photos...

I know, not the best photos but it was a bit dark inside and my battery depleted at the end :( Murph Rule was at work!

Bosna Fasli 3

2009-06-19T05:13:00.001-07:00

Evet, Bosna ile ilgili actigimiz fasla devam edelim. Bu defa size burayla ilgili bilgi edinebileceginiz kitap ve filmlerden bahsedecegim. Once kitaplar...

1. Short History of Bosnia (Noel Malcolm): It gives information from the medieval times to today. But the book also includes explanations and opinions of the author. Not only a pure history book... Despite it says short do not think it is very short though.

2. BIH (Mustafa Imamovic): This is a book written by a Bosnian historian. It covers the periods from ancient times to today but in more historian way.

3. Modernization of BIH (Fikret Karcic): He is a Bosnian academician whom I got my Bosnian History course also. The book covers more about the modernization process in Austria-Hungary times.

4. Gecmisten Gunumuze Bosnaklar (Aydin Babuna): Evet, Turkce bir kitap sonunda. Kitap agirlikli olarak Avusturya donemine yer verse de diger donemlere de yer ayiriyor. Su ana kadarki zikri gecen kitaplardan en cok inceleme ve yorum icereni bu bence.

5. Sevdalinka (Ayse Kulin): Henuz bu kitabi okuyamasam da Bosna ile ilgili savas donemine dair bir roman oldugunu soyleyebilirim. Ayrica, yazar Ayse Kulinin soyadindan hareketle orta cagdaki en buyuk Bosnak imparatorlarindan biri olan Ban Kulinin soyundan geldigini dile getirebilirim.

...

Simdi de filmler...

1. Perfect Circle (Abdullah Sidran): Bu topraklarin yetistirdigi onemli isimlerden biri Abdullah Sidran. Bu film, savas doneminden hemen sonra cekilmis olup savasa dair izlenimleri ozellikle 2 cocugun gozunden sunuyor.

2. No Mens Land (Danis Tnaovic): Bu filmi de nedense bulamadim bir turlu ama merakla bekliyorum izlemeyi. Ve bu da savasa dair bir film.

3. Wellcome to Sarajevo (Michael Winterbottom): Film gibi degil de bir haber kamerasindan belgesel gibi cekilmis fakat istedigimi pek de bulamadigim bir film.

4. Grbavica (Jasmila Zbanic): Yonetmenin odullu filmi, savastan sonraki yalniz bir annenin kiziyla olan iliskileri uzerine kurgulanmis. Bu arada, filmin adinin gectigi yer Saraybosnadaki onemli yerlesim yerlerinden biri, benim yasadigim yere de yakin. Savasin en cetin gectigi yerlerden biri imis. Filmdeki muzikler harika bu arada!

Fark edildigi gibi filmlerin agirligi savas uzerine. Ama yapilacak bir sey yok, savas bu insanlarin hayatini belki daha onlarca yil etkileyecek!

What Could I be...?

2009-06-10T11:20:00.001-07:00

Despite I like what I am doing so much, I am thinking sometimes what else I could be if I was not an academician. One of the things I guess is I could be a designer. Yees, an industrial designer. I do not know but I like to create different things without any limit and make people's life easier and nicer by new type of products. Here are some examples from industrial designes that make me jealous.

This one is one of the designs of Tamer Nakışçı, a young designer from Turkey. This is a carper consisting of 10 or more rectangular pieces. So, if you would like to change how your carpet looks like, you can just play with the pieces and get new shapes. And below you can see a USB stick, yes it is a USB stick :), which has a shape of donut. I know maybe it is not the best idea to carry it easily but it looks nice and makes me hungry :)

Our One Year Anniversary :)

2009-06-06T10:23:00.000-07:00

How fast the time is passing, I am realizing once more today because of our one year anniversary for the marriage. Wouv, it became 1 year already, ha?
...
There are so many thing to say but I do not think that I can do. I can only say thanks first to God and then to him for every second of our togetherness. We have been married since 1 year and we have been in each other's ives since more than 2 years which made so many changes on us and each other's lives. When I turn back and try to think about them, I am surprised how amazingly the good, positive and happy things dominate the bad, sad and negative ones. Maybe it is something like that to have a good relationship :)
...
Thanks to my lovely guy that he bravely changed so many things in his life and added so many different things in my life too. Thanks for being together with me, talking with me or at least praying for me every time when I need. Thanks for making me feel a woman and at the same time wakening the little girl hiding somewhere inside me since the sad times of my childhood. And finally, thanks for being loved by you with the purest love I have ever seen. Thanks a lot!
...
I wish we could be together for this special day but it did not happen. Hope to compensate it soon... By the way, today is also the national day of Sweden. It was not our meaning to have our wedding at the same time with the national day but it became just an interesting coincidence :)

From the University

2009-05-29T13:56:00.000-07:00

My main reason to be in Bosnia is the university where I do my Phd and give some courses. The International University of Sarajevo... It is a Turkish based university which gives education to students coming from different countries but especially for the Turks and Bosnians. Today, we had some guests from European Muslim Community in which a famous figure, Tariq Ramadan, was appeared also. There was a lady from Belgium Muslim Women Organization and a guy from England. They have talked about "Faith-Based Organizations and Civic Society". It was especially nice for me to listen Tariq Ramadan, an important, young and effective intellectual.

...

I have been taking Phd courses since 1,5 year in my university and hopefully this semester will be the last. But for a first time a have got a small and nice memory from one of my classes (Foreign Policy course given by Stephen Spielman). Here is the photo.This is almost the whole of us. This old and sweet sitting at the front is our teacher. There are students from Bosnia, Turkey, Italy, Ukraine and Nigeria. (Try to find the Turkish ones from this one :))

Bosna Faslı II

2009-05-28T12:19:00.000-07:00

Soru: Bugünü anlamak için Bosna'nın tarihine değinsek bir özetimsi olarak.
Cevap: Öncelikle, bu topraklardaki 3 temel etnik grup yani Boşnaklar, Sırplar ve Hırvatlar orjin olarak Güney Slavlarından geliyorlar. Fakat tabi ki o zamanlar bizim bugün kullandığımız anlamda etnik bir ayrım söz konusu değil. Aralarındaki ayrım temel olarak dinsel. Sırplar Ortodoks, Hırvatlar Katolik ve Boşnaklar (asi ve çıkıntı kesim) Bosna kilisesi denilen ve de Vatikan tarafından kabul edilmeyen Bogomil öğretilerine bağlılar orta çağda. Bugün Bosna Hersek diye adlandırdığımız bölgenin malumdur ki sınırları da farklılıklar gösteriyor zamanlara göre. Bu noktada önemli bir not şu ki bölgenin en karışık kısmı hep Bosna olmuş. Çünkü Hırvatistan'da ağırlıklı olarak Hırvatlar, Sırbistan'da ağırlıklı olarak ise Sırplar varmış ve hala öyle. Bosna'da ise, sebebini bilmiyorum ama, halk hep karışık olagelmiş. Osmanlı 1463'te Bosna'ya Fatih zamanında ayak basıyor ve de uzun bir zaman dilimi içerisinde Bogomil Boşnaklar islamiyete geçiyor. Osmanlı'nın gerileyişi ile 1878'de Bosna Hersek geçici olarak Avusturya-Macaristan imparatorluğuna devrediliyor. İşte bu dönem sonu itibariyle özellikle Sırp olmak üzere milliyetçi hareketler başgösteriyor. Avusturya-Macaristan imp. Sırp ve Hırvatları 2 resmi etnik grup kabul ederken müslüman Boşnaklar bu aşamada geri kalıyor. Zannımca bu, islami millet aidiyetine olan bağlılıkları ve herhangi bir milliyetçilikten kaçınmalarından geliyor. Tabi başka sebepleri de mevcut; burjuvazi-elit eksikliği, politik yapılanmada gecikme vs. gibi. 1918'de yani savaştan sonra Sırbistan önderliğinde Sırbistan, Hırvatistan ve Sloven federasyonu (Birinci Yugoslav imp.) kuruluyor. İlginçtir ki müslümanların azınlık konumuna geçtiği andan itibaren yani Osmanlı'nın çekilmesi ile ara ara müslüman ajitasyonu gerçekleşiyor hep. Yani tarih soykırımlara yabancı değil bu topraklarda. 2. Dünya Savaşı sonrasında ise Tito önderliğinde komünist rejime geçiliyor ve 2. Yugoslav imp. dönemi başlıyor. 1970'lere kadar özellikle islamı kısıtlayıcı katı bir rejim iken 70'lerden sonra bir serbestleşme başgösteriyor ülkede. 1974'te ilk defa müslüman Bosnalıların kendilerini müslüman olarak tanımlamalarına izin verildi. Önceden kendilerini Sırp, Hırvat ya da Yugoslav olarak tanımlayabiliyorladı. Şurası önemli ki 1993'e kadar Bosnalı müslümanların kimlikleri etnik köken olarak değil din üzerinden tanımlanıyor; Hırvat ve Sırpların aksine. Ayrıca Sırplar ve HIrvatlar ısrarla Boşnaklar'ın müslümanlaşmış Hırvat ya da Sırplar olduklarını iddia ediyorlar. 1980'li yıllarda Sırp milliyetçiliği yükselişe geçiyor. Politik partiler, medya ve hatta ordu gücünü arkasına alan Sırplar 1992'de Boşnaklar'ın bağımsızlık ilanının ardından savaş açıyorlar. Bu arada, komünizmin çöküşünün ardından Yugoslavya'dan ayrılan ilk devlet Slovenya. BUnu Hırvatlar ve Makedonlar takip ediyor. Savaş süresince yaşananlar malumunuz zaten. Savaş, 1995 yılnda ABD'nin arabuluculuğu ve Dayton anlaşması ile sona eriyor. Fakat sorunların nihayete erdiğini söylemek zor. Öncelikle, Bosna-Hersek tek devlet gibi görülse de kendi içinde 2 ayrı devlet gibi; Hırvat-Boşnak Federasyonu ve Sırp Cumhuriyeti. Ülkenin batı ve güney kesimleri ilk gruba dahilken foğu ve kuzeyi Sırp Cumhuriyeti'ne dahil. İşin kötüsü şu ki Sırplar Bosna devleti diye bir devlet tanımıyor! Anlaşma ve ülkedeki AB-NATO-ABD güçlerinin etkisi ile yapay bir bağlanma içindeler Bosna'ya o kadar. Bütün bu güçler ülkeden ayrılırsa ne olur tartışması var şu an gündemde. Haziran'ın 30'unda OHR (yüksek temsilci) bir daha atanmamak üzere görevini tamamlayacak. Bunun, ülkede tekrar bir kaosa yol açabileceği konuşuluyor. Ben bu kadar ileri gidebileceğini sanmıyorum ama ufak çaplı karışıklıklara yol açabilir. Ayrıca, her ne kadar yabancı olarak biz fark edemesek de, insanların günlük yaşantılarında 3'lü bir ayrım olduğu söyleniyor yani beraber çalışmak zorunda olsalar da Hırvatlar, Sırplar ve Boşnaklar ayrı takılıyorlar tabiri caizse. Ülkenin çok karışık bir politik yapısı var şu an. 2 entitite, kantonlar, 3 ayrı başbakan vs. Her şey sistemin işleyişini yavaşlatıyor. Hayırlısı, ne diyelim!

Soru: Bosna'da özellikle Saraybosna'da gezilebilecek yerler nereler?
Cevap: Saraybosna, 400 bin civarı bir nüfusa sahip. Çoğunluğu Boşnaklardan oluşuyor. Şehir doğu batı doğrultusunda ince bir şerit halinde uzanıyor. Batı ucunda haşmetli İgman dağı dikiliyor. Şehrin dağlık bölgelerinde halen temizlenmeyen mayınlar olduğu için bilen bir kişi olmadan dağ gezisini tavsiye etmem hiç. Şehrin doğu ucunu ise Başçarşı oluşturuyor. Hani şu Türk televizyonlarında, kartpostallarda en çok yer alan Sebil ve eski Osmanlı çarşısının olduğu yer. Hayal kırıklığı yaratmak istemem ama şehirdeki Osmanlı yapıları sadece burada bulunmakta ve de o da oldukça kısıtlı bir alan. Bosna tarihi dersini aldığım kıymetli hocam Fikret Karcic'in ifadesi ile şehir 3 değişik zamana ait 3 silüete sahip; Başçarşı'dan Ferhadiye'ye kadar Osmanlı, Ferhadiye-Marin Dvor arası Avusturya-Macaristan ve buradan ta diğer uç Ilıca'ya kadar komünist dönem. Gezilecek bölge de daha çok bu Başçarşı-Ferhadiye civarı... İgman dağı yamacındaki yemyeşil alan Virala Bosna ise piknik ve dinlenme için çok hoş. Ben, neredeyse şehir boyunca uzanan nehir kenarını seviyorum çok. Yürüyüş ve sükunet için birebir. Saraybosna Milli müzesi ise görülmesi gerekn bir başka yer. Romalılar, Bogomil dönemden kalma eserler görmek mevcut. Bunun dşında, Saraybosna'ya 3 saat kadar uzakta olan Mostar başka bir gezi alternatifi olabilir. Tabi ki Mostar köprüsü en önemli yeri bu şehrin. Ufak ve şirin bir çarşısı var Mostar'ın ayrıca. Vezirler şehri diye adı geçen Travnik bir başka gezilecek yer. Kalesi, eski camileri ve nehir kenarı ile ben bu şehri çok sempatik buldum.

Soru: Bosna ve Boşnaklar genel olarak bizim Türkiye'deki Boşnak ve Bosna algımıza göre nasıl konumlanıyorlar?
Cevap: Öncelikle şunu söyleyeyim ki eski Osmanlı topraklarına bakışımız, Türkler olarak, çok romantik. Saçma hareketlere dönüşmedikten sonra bunda bir beis görmesem de bu romantik bakışın bugünün gerçeklerini algılamamızda bizi engellediğini düşünüyorum. İkinicisi, Bosna, özellikle ve Saraybosna, ve de Boşnaklar bize Türkiye'de ekranlardan ve medyadan sunulan gibi değil. Bunu herhangi bir olumsuzlama vs. olarak değil, açıklayıcı olması açısından söylüyorum. Buralar Osmanlı zamanında bile Osmanlı'nın en uç Batı bölgesi imiş. Ki bunun ardından Avusturya-Macaristan ve komünist tecrübeden geçmişler. Bunların, üzerlerinde etki bırakmamış olması imkansız. Yani tarihlsel tecrübeleri 1878'den beri bizden farklı. Şehre adımınızı attığınızda fark ediyorsunuz ki burası doğuya değil kesinlikle batıya yakın. Zaten kendilerini de müslüman batılılar olarak tanımlıyorlar.

Şİmdilik bu kadar olsun, devamı gelir inş.

Ufak bir Paylaşım

2009-05-24T04:15:00.000-07:00

Türkiye'deki, özellikle de İstanbul'daki, cami ve diğer tarihi yapıların içindeki iç içe geçmiş, rengarenk çini işlemeleri ve hatları beni yorardı. Yani figürler bir yerlerde bitmazdi, sanki hep devam edip gideceklermiş gibi sanırdınız bir yerlere doğru. Yorulurdum, bakmaktan, içlerinden anlam çıkarmaya çalışmaktan, bir düzene oturtmaya çalışmaktan. Bunun tam da olması gereken olduğunu ancak geçenlerde fak edebildim; İsmail Faruki'nin "Tevhid" adlı kitabını okurken... Kitabının 'esetik ilkesi' adlı bölümünde şunları dile getiriyor yazar: "Arabesk (İslam sanatının genel tasarım adı diyebiliriz buna) süslediği objeyi bütün yönlere sonsuz olarak yayılan ağırlıksız, saydam ve yüzen bir modele dönüştürür." İslam sanatının özünün insan ve tabiatla değil ilahi olanla bağlantılı olduğundan resmedilen ve ya stilize edilen her neyse sonsuz olana ancak onların silikleşmesi ile uzanacağını ifade ediyor. Çiçek motifi mi çizeceksin? Doğadakinin aynsını çizmek seni onunla kısıtlayacak. Halbuki bunun ötesine geçmek istyorsan birbirine bağlı, göz alabildiğine uzanan çiçekler çizeceksin ki çiçek gözden taşıp gönüle uzansın. Aynı şey insan figürleri için degeçerli. Onun da asıl varlığını, kişilik ve karakter gösterimlerinin silikleşmesi ile sağlayabilirsin. Bakınız minyatürler... Yani ağırlık, mekan, hacim vs., bütün bu dünya sınırlayıcıları çizdiklerinizden uzak olacak. Ve aynı durum hat çalışmaları için de geçerli. Birbirlerine eklenen, iç içe geçen, sonsuzluğa uzanan kelimeler...

(Saray)Bosna Hakkında Sıkça Sorulan Sorular/Merak Edilenler I

2009-05-15T04:38:00.000-07:00

Ne zamandır aklımda buraya Bosna ile ilgili tanıtıcı yazılar yazmak lakin vakit ancak müsait olabildi. Aklıma ne gelirse yazmaktansa bana sıkça sorulan sorular ve cevapları şeklinde düzenleyeyim diyorum. Bakalım nasıl olacak ?!
...
Soru: Bosna'ya nasıl gidilir?
Cevap: Öncelikle, Bosna'da 1 tek havalimanı var, oda başkent Saraybosna'daki Butmir havaalanı. THY'nin sıkça seferleri var fakat oldukça pahalı, özellikle de yolculuğun sadece 1 saat sürdüğü göz önüne alınırsa... Bosna'nın yerel hava şirketi, Air Bosna zaten çok sefer yapmıyordu ve eski Rus tipi uçaklara sahip idi. Zaten artık onun 49%'unu da THY aldığı için Türkiye'den uçuşlar için monopol bir ortam doğduğunu söyleyebilirim. Bunun dışında, karayolu da bir tercih olabilir ama otobüs yolculuğu hem uzun sürüyor hem de Yunanistan, Bulgaristan gibi AB üyesi ülkelerden geçildiği için vize alma sorunu var. Ha bu arada, Bosna, Türk vatandaşlarından 3 ay kalma süresi dahilinde vize istemiyor. Özel seyahat şirketleri de düşünülebilir. Ama onların fiyatları, organizasyonları hakkında tek tek bilgim yoktur maalesef.

Soru: Savaşın izleri var mı hala oralarda, hem maddi hem manevi olarak?
Cevap: Bu soruya cevabım en çok Saraybosna hakkında ve de gördüğüm tek tük şehir hakkında olacak. Önce Saraybosna... 3 yıl boyunca ara vermeden saldırı yaşayan ve hemen hemen etkilenmeyen hiç bir bölgesi olmayan bir şehirde tabidir ki hala savaşın maddi izleri var. Aşağı yukarı her apartmanda kapatılmak istense dahi bir tarafından belli olan top ve mermi izleri var. Özellikle de yüksek binalarda. Bunların bir çoğu, yanlış bilindiği üzre, savaşın hatıralarını canlı tutmak için değil fakat maddi yetersizlikler dolayısı ile onarılamıyor. Fakat yine de onarım geçiren bina sayısı oldukça fazla. Mesela bizim oturduğumuz bina Fransa'nın katkıları ile onarılmış. Girişte levha var buna dair. Bundan başka, yol üstünde top izlerine rastlamak da mümkün. Zaten bunları kırmızı boyayla doldurup Saraybosna gülü diye adlandırıyorlar. Mostar da Srebrenica da durum şağı yukarı aynı, yani top izleri, mermi izleri ve onarılmaya devam edilen binalar... Manevi anlamdaki tespitlerde bulunmak biraz daha zor çünkü Boşnak halk ile çok sıkı bir bağım yok ve de bu konuda konuşmak hassas geliyor hem bana hem onlara... Ama diyebilirim ki, savaştan dolayı olabilir, toplumda bir çekimserlik var. Tramvayda biri birini boğazlasa kimsenin kılı kıpırdamıyor. Dövüş, kavga vs. olaylarından olabildiğince uzak durmaya çalışıyorlar gibi geliyor bana. Haksız da sayılmazlar tabi. Sokakta yürüken bacağını, kolunu kaybetmiş orta yaşlı erkek görmek oldukça olası. Herhangi güçlü bir patlama olduğunda halkın korku yaşadığı kanısındayım, hatıralara binaen. Hatta ben bile olumsuz etkileniyorum. Mesela, bir defasında akşam sokakta yürürken bir patlama sesi duydum. İlk tepkim şu oldu; "Allah, savaş başladı herhalde tekrar!" Sonra fark ettim ki meğer havai fişek gösterisi oluyormuş. Bu korku hali hoş değil tabi ama ben Bosna tarihini ve şu anki politik durumu öğrendikçe daha da çok korkuyorum desem yeri. Neyse, buna daha sonra değineyim. Devam niyetiyle...

Not: Bu ara Eurovision var ya hadi ona da değinmeden geçmeyeyim. Bizim durumumuz malum; Türk usulü salla pati Britney Spears versiyonu bir şarkı ile katılıyoruz. Her ne kadar şansımız olduğu söylense de ben şarkıyı beğenmedim. Favorilerim ise şöyle; Ermenistan (hem yerel kıyafetler hem de yerel tını çok hoş), Norveç (tamam şarkı çok çok harika değil ama seslendirenle baya güzel oluyor :), Bosna (onlara torpil geçmiyorum ama hakkaten güzel şarkı), Portekiz (kazanacaklarını sanmıyorum ama dillerini dinlemek hoş). Millet Azerbaycan'ı da beğenmiş. Şarkıyı mı yoksa kızcağızı mı beğendiler o konuda şüpheliyim. Hadi miss world olsa yarışma neyse de... Yunanistan için katılan vatandaştan da hiç hazetmiyorum. Allah vere de seçilmese, müzik denen şeyin ruhuna hakaret olur yani. İşte benim yorumlarım böyle, bakalım yarın neler olacak? :)

Spring and My Pumps :)

2009-04-10T02:54:00.000-07:00

I do not know what the basic signs of the spring are for you, but for me they are the blossoming trees and what I am wearing, especially as shoes :) Nowadays, Sarajevo is full with the blossoming trees (white, pink, yellow) as in the picture. And, yeees, I can now start to wear my lovely pumps that I bought from din skor (a swedish shoe shop) in rea (discount). Signs are ok for me now, spring is here!!!

Bosna ve Deprem

2009-03-31T00:42:00.000-07:00

Deprem olgusunun Turkiye ve ozellikle Istanbulla sinirli oldugunu ve de buralarda olmadigini sanan ben azicikin yaniliyoruz bu aralar. Ilk once dun ogle saatlerinde, sonra da bu gece asagi yukari 5 civarlarinda (sismograf gibiyim masallah :) iki deprem oldu burada. Cok da yabanci degillermis depreme buradakiler. Yalnizca buyuk depremler olmuyormus o kadar. Hadi ben neyse de Freddie´nin Isvecli bunyesi omru hayatinda ilk kez deprem tecrube etmis oldu, eee her seyin bir ilki oluyormus demek.

Not: Su an aldigim bilgilere gore hakkaten de 5 siddetindeymis, vallah sismograf gibiyim :))

Issız Adam

2009-03-05T11:27:00.000-08:00

Türkiye faslı da göz açıp kapayıncaya değin geçti işte. Saraybosna bıraktığımız gibi karşıladı bizi; yağmurlarla... Hoş Manisa ve İstanbul'un da buradan kalacak yanı yoktu ya neyse. Türk politika haberleri, kitaplar ve Çağan Irmak'ın en yeni filmi Issız Adam, üzerimde buraya taşıdığım belli başlı Türkiye kalıntıları. Canım politikada konuşmak istemiyor. Kitaplarıma diyecek yok zaten. Hadi size Issız Adam'dan bahsedeyim. Aslında ben pek bahsetmeyeceğim. Sadece diyeceğim ki öğrencilik yıllarımda kendi başıma uzun vakitlerimi geçirdiğim ve de çok kişinin bilmediği Taksm Balık Pazarı ikinci el kitapçılarını filmde görmek çok hoştu. Bir de eski zaman şarkılarını dinlemek... Zaten bir tanesini film müziği yapmışlar. Fakat ben bunu değil de Semiramis'in söylediği Bana Yalan Söylediler şarkısını çok beğendim. İçindeki gitar ritmleri o kadar şahane ki! Filme gelince... Hoşuma giden bir yazıyı alayım buraya. Kendim bir şey yazmayayım pek.
...

Çağan Irmak'ın yeni filmi Issız Adam‘ı izledim geçtiğimiz günlerde. Tek başıma gittim. Normalde sinema benim için “birliktelik” işidir. Yani yanımda en az bir arkadaşım olmalı. O büyülü karanlığa, perdede geçen kurgulanmış hikayelere tezat olsun diye gerçekle bir bağım olsun isterim yanıbaşımda.

Issız Adam ile ilgili mümkün olduğunca az eleştiri, az ön bilgiye mağruz kalmaya çalışmıştım gitmeden önce. Kulaklarımı tıkadım. Buna rağmen sızan ön bilgiler arasında öyle bir tanesi vardı ki, muhakkak yalnız, tek başıma gitmeliydim. O ön bilgiyi paylaşmak istemiyorum. Ama gerçekten de “yalnız” gitmek doğru bir kararmış benim için.

Öncelikle Issız Adam’ın aceleye gelmiş bir film olduğunu düşündüğümün altını çizerek başlamak istiyorum. Senaryo öyle kopuk ki, sanki 5 sezon devam etmiş bir dizinin 5, 16, 21, 34, 43, 51. bölümlerini izlemişim gibi bir his verdi. Yani “film” olarak alındığında Issız Adam başarılamamış, hikaye oturtulamamış, zıplayan bir yapıya bürünmüş.

Aslında anlatılmak istenen hikaye oldukça sert ve gerçek olmasına rağmen, karakterler doğru adımlarla geliştirilememiş görünüyor. Ama şu bir gerçek ki, bu 5 sezonluk dizinin en vurucu bölümlerini izlediğimi hissettim.

Issız Adam’ın vurduğu nokta bu dönemin aşklarını çok gerçek bir şekilde verebilmiş olması. Hepimiz kendimizden bir şeyler bulduk hikayede. Çünkü biz de bu kadar garip ve nedensiziz aşkın ortasındayken.

Bu dönemin en büyük açlığı sevilmek. Sevilmek istiyoruz. Hem de efsanevi bir şekilde. Roman karakteri olmak istiyoruz ama yaşadığımız bu modern hayatta pek roman yazılmıyor. Ya da şöyle demeliyim, hiçbirimizin yaşadığı, bildiğimiz ve ihtirasla okuduğumuz bir romana benzemiyor ve benzemeyecek de. Çünkü biz de bu dönemin insanıyız. Sığ, çabuk tüketen, ne aradığını ve nasıl mutlu olacağını bilmeyen ama delicesine mutluluğu isteyen insanlar… Para, kariyer ya da şan, şöhretin peşinde koşuyoruz. Egolarımızı büyütünce mutlu olacağımızı zannediyoruz.

Buna rağmen, yaşanan bu modernite içerisinde roman karakteri gibi bir ilişkinin peşindeyiz. Karşımıza çıkanları önce herkese benzetiyoruz. İstemediğimiz herkese. Daha sonra bir küçük tavır, hareket, cümle birden bizi “Bu o mu yoksa?“ya götürüveriyor, işte bu derece açız sevilmeye.

Kim olursak olalım, hangi sosyal statüye sahip olursak olalım, aşkın ışığını cılız da olsa gördüğümüzde afallamaya başlıyoruz. Roman karakteri oluveriyor bir anda herkes “o” dahil. Tekrar ettiğimi bile bile yine yazıyorum; çünkü sevilmeye açız.

Bazı kriterlerin ya da farklılıkların aşık olma eşiğimize kadar taşıyvermesi çok kolay artık. Bazen de “o” olmadığını bildiğimiz halde, çarpık haller, kusurlar bile bize çekici geliyor. Diğerlerinden farklı oluşunun nedenlerinin zarar verici olması bile onu daha çekici kılabiliyor. Onu ayrıştırıyor ve aşık olmaya yelteniyoruz.

İşte Issız Adam bu noktaları, o kadar net veriyor ki, hepimiz karakterlerde kendimizi buluyoruz. Bu netlikler, karakterlerin özlediğimiz, yoğun ve derin bir aşk içinde olduğunu göstermiyor. Aksine günümüz ilişkilerinin sığlığını ve çabucak oluverişini ve hemen tüketiliverişini sertçe yüzümüze vuruyor.

Netlikler bölük pörçük ve hatta tam birbirine oturmuyor ama biz hayatımızdaki parçalarla, filmin kurgusundaki bu boşlukları gayet güzel bir şekilde dolduruyoruz.

Bir sürü eksik harf ve harflerin birçoğu yalnış yerde. Ama beynimiz ve yaşadıklarımız Issız Adam’ın bu boşluklarını öyle güzel dolduruyor ki, cümlesini gayet net bir şekilde okuyabiliyoruz. Çünkü bizim roman olamayacak kadar etkisiz hikayemiz anlatılıyor.

FriendFeed‘de Göze Sencer filmden bahsetmiş. Aslında Dilek Önder‘in film ile ilgili eleştirilerine katıldığını belirtmiş. Dilek Önder şöyle diyor;

Nerede, kim, kimi seviyor arkadaşlar, kendinize gelin.

Topu topu 1 aylık bir ilişki hadi hatırınıza aşk diyelim, yaşadılar sonra da erkeğin bağlanamama krizi yüzünden ayrılmadı mı bunlar?

Daral geliyor ve her daral gelen adam gibi, “Ayrılalım” diyor. Adam öteki hayatı seçiyor.

Şimdi sevgi bunun neresinde? Sevgi bu mudur yani? Vermektir, fedakârlık etmektir, emektir, paylaşmaktır…

Öyle sadece kakada kikidi ve sevişmeyle olmaz. Doğru mu? Eee? Bu ne yapıyor? Sıkışınca kaçıyor.Siz de bu adama ağlıyorsunuz?

Tüm bu eleştiriler filmin olmamışlığına dair değil de, olmuşluğunu gösteriyor bence. Zaten Alper gerçek biri olsa, bi’ tanıdığımız olsa, aynen Dilek hanımın yazdıklarını söylerdik yüzüne. İşte bu da karakterin ne kadar günümüz gerçeğine uygun olduğunu gösteriyor.

Maalesef ilişkiler bu kadar garip şimdi. “Bunun neresi aşk, neresi sevgi” diyoruz. Değil zaten. Bilinen, eski, saf, temiz, tutkulu ilişkilerden yaşmıyoruz ki artık.

1 ayda yükseliyor, kapılıyor ve ay sonunda bitiveriyoruz. Ve adını büyük, tutkulu aşk koyuveriyoruz. Çünkü işimize geliyor. Hızlı yaşıyoruz biz, hızlı tüketiyoruz herkesi ve her şeyi.

Aslında bu film aşk filmi değil “İstanbul” filmi. Gerçek bir İstanbul filmi. Hepimizin bu şehirde yaşadıkları kadar saçmadır filmin hikayesi. Hepimizin ilişkileri kadar sığ, hepimizinkiler kadar abartılmıştır. Abartırız yaşadıklarımızı, dünyanın kaderiyle oynarız sanki, büyük büyük laflar, felsefi ağıtlar.

İzlerken ağladık çünkü bizdik o perdedeki karakterler. Gözleri, bakışları, dokunamayışları, sevmeye korkmaları, başkalarına kaçmaları, başkasını sever gibi yapıp, işe yaramayan intikamlar almaya uğraşmaları, hepsi bizdik. Biz de aynen böyle garip kalıyoruz ilişkiler ortasında artık. Bizi bu dönem mi böyle yaptı yoksa biz mi eskileri yozlaştırdık bilmiyorum.

Öyle bir annesi olan birinin, nasıl değişebildiğinin, yaşadığı saçma hayatın, inandığı saçma hedeflerin ve koşturmanın, yani İstanbul’un, saflığı nasıl da bozduğunu, nasıl aşkın en güzel hallerinden bile korkan biri çıkarttığını gösteriyor.

Diğer tarafta romanlardaki aşkın peşinde olan ama birçok kez öyle bir aşkı yaşadığını zannedip kapılıveren bir kız. Darbeler alan, yıkılan ve güçlü olduğunu, kimseye ihtiyacı olmadığını, tek başına ayakta durmanın marifet olduğunu zanneden, hayatı sonuna kadar “öğrendiğini” varsayıp, yine hataları yapmaktan geri durmayan ve hatta bu hataları yaşamış olmaktan mazoşistçe haz alan ama bunu dışarıya belli etmeyen bir kız.

Buyuz, biziz bu karakterler. Biraz incitici, maalesef gerçek.

Vacation Time: We are going to Turkey!!!

2009-02-12T10:40:00.000-08:00

Finally, after soo long term, I have chance to get a nice vacation first in Manisa and then Istanbul. Unfortunately the vacation is not so long, just 2 weeks but I am happy about it. At least it is better than nothing :) And the good part is, I have not been in Manisa since 1 year. I missed it actually. I wonder how it looks now. Of course it will be so nice to be in Istanbul again. Hopefully all these goods things happen because it has been snowing since 2 days here. I do not wanna have cancelled or delayed flights, hopefully!

Note: On the picture, my nice pink and girlish suitcase+Freddie´s bag. I will fill mine with lots of books in Turkey. It is my biggest dream at that moment :)
...
Yarin itibariylen Manisa´ya geliyoruz insallah, ilgililere duyrulu!!!

Brighter Than Sunshine :)

2009-02-10T15:54:00.001-08:00

I never understood before
I never knew what love was for
My heart was broke, my head was sore
What a feeling

Tied up in ancient history
I didn´t believe in destiny
I look up you're standing next to me
What a feeling

What a feeling in my soul
Love burns brighter than sunshine
Brighter than sunshine
Let the rain fall, i don't care
I'm yours and suddenly you're mine
Suddenly you're mine
and it's brighter than sunshine

I never saw it happening
I'd given up and given in
I just couldn't take the hurt again
What a feeling

I didn't have the strength to fight
suddenly you seemed so right
Me and you
What a feeling

What a feeling in my soul
Love burns brighter than sunshine
It's brighter than sunshine
Let the rain fall, I don't care
I'm yours and suddenly you're mine
Suddenly you're mine

It's brighter than the sun
It's brighter than the sun
It's brighter than the sun, sun, shine.

Love will remain a mystery
But give me your hand and you will see
Your heart is keeping time with me

What a feeling in my soul
Love burns brighter than sunshine
It's brighter than sunshine
Let the rain fall, I don't care
I'm yours and suddenly you're mine
Suddenly you're mine

Sarajevo Winter Festival

2009-02-09T02:48:00.000-08:00

Sarajevo Winter Festival has been arranged since 1984. Every year, it has different concepts and basic messages. This year's theme is Organic life as it can be seen from the poster on the right side. Concerts, exhibitions, conferences et.c are held due to this festival. Unfortunately I did not attend any of them yet because of my busy schedule but I am planning to go one concert soon. Let's see...

Erkekler Mars'tan Kadınlar Venüs'ten, eee sonra?

2009-02-05T06:27:00.000-08:00

Bu kitabın ismi ne kadar sık duyuluyordu bir aralar ve ben o zaman belki o yüzden okumak istememiştim. Artık vakti geldi herhalde ki kütüphanenin raflarında görünce okuyasım geldi. Eh fena olmadı hani. Önce eleştirilerim... Kitap öyle bir hava yaratıyor ki sanki erkeklerle kadınlar, özellikle de evli çiftler, arasındaki her türlü anlaşmazlık, onların farklı olmalarından kaynaklanıyor gibi. Yazar tabi yaratılıştan gelen farklılıklar demekten imtina ediyor ve de farklılıkları, hem daha iyi sembolize edecek ve kolay anlaşılır olan farklı gezegenlerden gelme nedenine bağlıyor. Mars'ta yaşam başka, orada doğup büyüyenler başka, Venüs'te yaşam başka, orada doğup büyüyenler de başka... Ve de bir gün bu iki farklı gezegenli yaratıklar dünyada karşılaşınca problemler kaçınılmaz hale geliyor. Yani kişilik, yetişme, eğitim vs. farklılıkları erkek olma ya da kadın olma farklılıklarının potasında eritiliyor. O zaman şöyle bir hale geliyor ki erkek kendi doğasını kadın da kendi doğasını reddedemeyeceği ve değiştiremeyeceği için ve de her türlü problem farklı cinsiyette olmaktan dolayı ortaya çıktığı için çiftlerin karşılaştıkları problemlerde çözüm, farklılığı kabullenip ona göre hareket etmekte yatıyor. Doğrudur ki bu iki cinsiyetin yaratılıştan gelen fıtrat farklılıkları olsa da kişilik denen ve değişebilen bir yan da yok mu? Ve de bazı problemler bundan mütevellit doğmuyor mu? İşte bu benim en büyük eleştirim yazara karşı. Ama buna karşın, hangi problemin neden kaynaklandığı, hayatımızdaki genel problemlerin ne kadarının hangi nedenden olduğuna dair sorulara verilecek cevabım ise yok maalesef. Bunun dışında, yazarın kendi evlilik hayatından örnekler vermesi, hataları ile sevabı ile, kitabı daha sıcak kılıyor. Mükemmel ilişkileri olan ulaşılmaz bir psikoterapi ustası portresinin altında ezilmiyorsunuz okurken. Bu da en birincil iltifatım olsun kitaba dair.

...
Önce erkeklere dair tespitler: "Bir erkeğin benlik bilinci, sonuç alma becerisiyle tanımlanır. Bir erkeğe o istemeden öneride bulunmak, onun ne yapacağını bilmediğini ya da bunu kendi başına yapamayacağını ima etmek demektir. Marslılar (yani erkekler) kendilerini iyi hissetmek için sorunlarını kendi başlarına çözmek amacıyla mağaralarına çekilirler." Ve yazara göre mağarasına çekilmiş bir erkeğe yapılabilecek en büyük hata, çoğu kadının yaptığı, içeri girip onu konuşturmaya çalışmaktır. Bu noktada yazar hem kadılara hem erkeklere böyle anlarda neler yapabileceklerine dair önerilerde bulunuyor. Şimdi de kadınlara dair tespitler; "Bir kadının benlik bilinci, duygularının ve ilişkilerinin niteliğiyle tanımlanır. Venüslüler (yani kadınlar) kendilerini iyi hissetmek için biraraya toplanıp sorunlarını açıkça konuşurlar." Hemcinslerim adına söyleyebilirim ki kadınlara dair bu tespitler çok yerinde. Kendimi düşünüyorum da yoğun geçmiş bir günün ardından iple çektiğim bir şey eve gelip günün özetini eşimle paylaşmak. Hatta yolda gelirken nelerden bahsedeciğimi bile düşünerek sevindirik olabiliyorum :) Şikayet etmek, sorunlara çözüm aramak vs. için değil ama sadece konuşup paylaşmak için. İşte yazar diyor ki tam da bu noktada kadın ve erkeklerin en çok sorun yaşadığı durum açığa çıkıyor ki kadınların bir çoğu, partnerlerinin kendilerini yeterince dinlemediğinden şikayetçiler. Peki eğer karşı cins isteklendirilmek isteniyorsa ne yapılmalı? İşte bazı öğütler; "erkekler kendilerine ihtiyaç duyulduğunda güçlenip harekete geçerlerken kadınlar sevildiklerini hissettiklerinde harekete geçip güçlenirler." Kulağa oldukça yakın geliyor. Bundan değilmidir ki bir çok filmde, kitapta, reklamda vs. erkekleri etkilemek ve istediklerini yaptırmak isteyen bayanlar erkeğe ne kadar ihtiyaç duyduklarını hissettirmeye çalışırlar. Burada hoş bir örnek veriyor yazar, farklılıklara dair. Mesela eşinizle arabada bir yere gidiyorsunuz ve de vaktinde yetişmeniz gereken bir yer var. Eşiniz, erkek, bir türlü yolu bulamıyor. Bu durumda işleri sarpa sardırmanın en kısa yolu, genelde kadınların yaptığı gibi, ani önerilerde bulunarak erkeğe yetersiz kaldığını hissettirmek. Mesela; "böyle giderse hayatta yetişemeyiz. Sana teminden beri diyorum, öteki yola sapmalıydık. Birine sorsan?" vs. Ufak gibi görünen ama sık sık düşülebilen cinsten hatalar.
...
"Bir erkek bir kadını sevdiğinde, daha fazla yakınlaşmadan önce belli zamanlarda kendini geri çekme gereği hisseder." Yani yazarın tabiriyle erkekler lastik şerit gibidir. Yani yalnızlık ve yakınlık dürtüleri arasında gider gelir. Yine bir hata olaraktan erkek kendini çektiği zamanlar kadınlar aşırı üste gitmelerle durumu kötüleştirirler yazara göre. Ama bu da makuldür onlara göre, çünkü erkeğin geri gelmeyeceğinden korkarlar. Yazar, kadınları ise dalgalara benzetiyor.
...
Oldukça ilginç bir ölüm ise kadın ve erkeklerin temel sevgi gereksinmelerinin neler olduğuna dair. Kadınlar için sıralama şöyle; 1. şefkat 2. anlayış 3. saygı 4. bağlılık 5. haklı görülme 6. güvence Erkeklerin sıralaması ise şöyle; 1. güven 2. kabul 3. takdir 4. beğenilme 5. onay 6. teşvik. Ne kadar farklı görünüyor değil mi?
...
Kitapta daha pek çok bölüm var ama uzatmamak için hoşuma giden bir kısımla bitireyim. Her şeye rağmen, diyor ki yazar, aşkın mevsimleri vardır. Mesela; aşık olmak ilkbahar gibidir, sonsuza dek mutlu olacakmışız gibi bir duyguya kapılırız. Yaz mevsiminde ise eşimizin sandığımız kadar kusursuz olmadığını ve ilişkimiz üzerinde çalışmamız gerektiğini anlarız. Sonbaharında, yazın ilişkimize iyi baktı isek hasadını alırız. Daha olgun bir aşka yelken açarız. Kışın ise soğuk veverimsiz aylar gibi içine kapanma, yenilenme zamanı gelmiştir.

Gaz Olayı

2009-01-08T14:12:00.000-08:00

Televizyonlarınızda şuna benzer haberlere denk geldiniz sanırım şu son günlerde; "Rusya ve Ikrayna anlaşmazlığı dolayısı ile Rusya, Ukrayna'ya olan gaz bağlantısını kesti!" Türkiye'de iken bu tarz haberler beni pek etkilemezdi, itiraf etmeliyim. Bilirdim ki ülke mutlaka bir çıkış yolu bulur, anlaşma yapılır ve de en kötüsü belirli bir süre yetecek stok vardır. Eveeet artık gerçeklerle yüzleşmenin vakti geldi. Sanıyor musunuz ki Ukrayna'ya giden gaz kesilince aynı hattı kullanan bazı 'şanslı' ülkeler de aynı akıbeti paylaşmayacak? Kesinlikle hayır! İşte bu 'şanslı' ülkelerden biri de Bosna. Ülkede yaklaşık 2 gündür gaz yok. Elektrik sobası satışları tavan yapmış durumda. OKul ofisimdeki tek ısınma gğvencem olan elektrikliyi de yurtlarda donan öğrencilere taşıdılar. Ama şükretmem lazım ki bizim evde bu durum hissedilmiyor henüz çünkü merkezi ısıtmamız var. Bu merkezi ısıtmanın gaz haricinde bir şeylerden sağlanması en büyük umudum şu an. Dışarısı -10'lara dayanırken soğukta yaşama olasılığı içimi hiç de ısıtmıyor tabi ki. Brrrr...

What is going on here?

2009-01-06T03:36:00.000-08:00

First of all, it is getting cold here. I am thinking that this city is absolutely colder than Linköping :s According to this I guess, so many people is getting sick, like me.

(A picture taken from our window)
There were quite much celebrations, especially with explosives, for the new year recently and there was small and silent demonstration against Israeli attacks arranged by our university's students ( I always think that that kind of actions are not so helpful but giving self happiness to be able to do something. I prefer more direct actions like collecting money or help and especially having good wishes by blessings).
(A nice scene from outside of an official building while we were having a long walk)
Except these things everything is going on the same as it is going on the same all around the world; people are getting up early, going to their jobs, traffic becomes worse in the morning and in the evening, children are going to their schools, some people are dying while the others are borning and so on. Well, how is going on for me? Unification with my lovely husband, was nice again to wait him in airport (movie makers are quite right to stress upon the scenes made in airports for nice unions), going to university (making exams, reading exams, attending Phd classes, having information about my possible Phd thesis etc.) Life is just going on...

First Bajram in Sarajevo

2008-12-08T09:30:00.000-08:00

This is my first bajram (it is written like that in Bosnian because there is 'y' in Bosnian alphabet :) here in Bosnia. I was excited how it would be here. The first day was even better than I expected. First, in the morning, I woke up with music coming from outside. Some guys were acting live music for bajram and, of course for getting tip also. Then I went to girls' dormitory to have breakfast with so many people. It was really nice. Especially the food part was really nice, I ate a lot :)) But how could I resist? Look at those..Then I have visited another dorm, again to eat :) By the way, I saw so many flower sellers on the streets, if someone would like to buy while visiting their friends, relatives etc. I also saw so many families who were going to visit in their nice clothes, as the same in Turkey. The day is not over for me yet, I have one more place to go, of course to eat again :)

...
The mosques are lightful all around the city. People tried to follow the rules of Kurban and tried to share among each other.
All in all, as how Bosnian says it, "Bajram Serif Mubarek Olsun!"

Üniversitede Bir Hoş Sada

2008-12-06T02:31:00.000-08:00

Dün akşam üzeri Hakan Albayrak bizimle idi üniversitede. Ben kendisini yazılarıyla tanırım, konuşmasını dinlediğim hiç olmamıştı. Faat fark ettim ki konuşması, yazmasından bin kat daha hoş. Yaklaşık 4 saat sohbet etti bizlerle. Sohbet diyorum ama aslında o konuştu, biz dinledik. Saraybosna'ya ilk geldiği zamanlardan (93 yılı) şimdiye değin Saraybosna anılarından bahsetti. Savaş zamanları tabii bunlar. Başlangıcı ise uzunca bir vakit Boşnak ne demek, Bosnalıların yüzyıllar öncesi tarihinde neler var gibi konulara ayırdı. Bereketli, zevkli, içten, doğal bir sohbetti velhasılı kelam. 4 saate yakın dinledik ama hiç usanmadık dinlemekten. Sağolsun... Aşağıda, onun dün bizlere dün seyrettirmek istediği ama teknik nedenlerle gerçekleşmeyen 'Saraybosna Sevgilim' belgeselinden ilk kısmı koyuyorum. Ha bir de Tezkire dergisinin bir sayısı tamamen bu isimle sürüldü piyasaya. Her bir yazıyı okumaktan büyük zevk almıştım. Hakan Albayrak ile Boşnak eşi Emira'nın da yazıları mevcut bu sayıda. (Bu arada, bana ait olmayan bu dergiyi sahibine versem bir an önce hiç fena olmayacak :)

Ortaya Karışık

2008-12-05T12:50:00.000-08:00

Until now, I have tried different living styles like living with my family, living in a dorm with people whom I have not decided to stay with, living in a dorm with people whom I have decided to live together wit living with my brothers without our parents, living in a corridor (means both be alone and not be alone) and now living alone in an apartment. It was one of my biggest dreams to live all alone by myself in my own apartment. Now I am having it. BUT... I am experiencing it just after another type of living style; living together with one whom you have decided to live together, even for whole your life... Yes, after experiencing this type of living, now my previous dream doe not seem so attractive anymore. Instead, I can not eat my dinner via sitting on a table but sitting on sofa next to TV. I am not so eager to cook, to shop, to clean so much around the apartment. Now I know that it is not the best type of living style if you have experienced the best one; to share with the one who you would like to share with so many things. Time is waiting for this nice way of living again.
...
Ömür denilen şeyde ekstra her gün belki de daha önceki eksikleri, aksaklıkları, hataları görüp düzeltilme şansından ibaret. Neden böyle düşünüyorum şimdi? Doğru diye sorgusuz hayatımda uyguladığım şeyler bir vakit gelip yanlışa götürünce ve bu olay sık sık yaşanınca, hem de bazen düşünce sistemimdeki temelleri hareketlendirir hale getirince nasıl olur da böyle düşünmem. Şimdiki olay ne peki? Sanıyordum ki genel öğrenci profilinden farklı, sorgulayıp, araştırıp öğrenmeye çalışan br öğrenci tipiydim üniversitede, en azından bazı dersler için. Gel gör ki "Statistics" dersi verdiğim şu dönemde bu yargımı sorgular oldum. Sonunda da tamamen aslında öyle olmadığına karar verdim, en azından bu ders için. Meğer hoca gelip yazmış, ben de anlıyorum sanıp, ek de okuma yapıp, formülü ispatı şudur budur uğraşınca sanmışım ki her şey yerli yerinde. Nerdeee! En basitinden şunlarda bile aksaklığım varmış meğer, test etmek istediğimiz şeyi neden hipotez testine alternatif kısma yazıyoruz, ne demek hipotez testi yapmak aslında, z ne, t ne, vs. vs. Durum şu ki, farketmesek de öğrendiklerimizi öğrendiğimiz kişiler bir çember çiziyor etrafımıza. Görülmez çember. Onların kendilerine daha önceden çizdiği ya da onlara da çizilen ve de belki fark etmeden başkalarına da çizdikleri... "Introduction to Probability and Stat,st,cs" dersinde böyle hissetmiyorum mesela. Çünkü ben lisansta böyle bir ders almadım. Çemberim olmadı etrafıma çizilen. Şimdi sınırsız bir alanda istediğimce at koşturabiliyorum. Sadece okul için mi bu böyle? Hayır, belki de yaşamın her alanı için! Bir teori ya da görüş vardı, kimindi hatırlayamıyorum ama, bu tarz çemberlerin olmaması için tüm ilk öğretenlerden ve öğretilerden uzaklığı savunan bir görüş. Marksizm kokuyor değil mi? Olabilir. Yorgunum, hep hatalarımı bulmaktan, düzeltmeye çalışmaktan... Bir gece de yastığa başımı koyduğumda uzun yıllar değişime uğramayacağını bildiğim bir şey olsa ya!

First Snow of the Year in Sarajevo

2008-11-22T15:14:00.000-08:00

We were expecting actually the first snow since few weeks ago because it started to become so cold here. Yes, it started to snow yesterday night; heavily... As usual, I do not know the reason still, but I became happy to watch it from the window. When I woke in the morning, I have seen that everywhere became white, clean and clear. Especially the tiny trees on which white snow became the part of their leaves, were very beautiful. But I was not so eager to go out and feel it by my own at least. Maybe this is one of the changes via getting older, I mean, I feel more comfortable to watch it without feeling and playing as we were doing during our childhood. But I needed to go out in the evening anyway. It was cold but nice. I have thought for a while, I could not stop thinking this :(, how these people survived during winter time when there was war. What did they eat, how did they get warmness etc. etc.? Maybe still I am affected by the movie ,that I have watched recently about Sarajevo, called Perfect Circle produced by Abdulah Sidran who is one of the best producers of this country. Anyway... It was snowing here in Sarajevo which was enough to make me happy.
...
Belki de şimdi güzel bir vakit Cem Adrian'ın Kar'ını dinlemek için. (Benim bu adamı bir vakit canlı dinlemem gerekiyor sanırım)

My Birthday (The day that I have started to be existent!)

2008-11-17T16:55:00.000-08:00

One year after, again, the time came for my birth-day :) I am exactly 26 now, wouv sounds so much! I do not feel bad, sad or regretful about my past. Just I am trying to look how all my past years passed, in good way or bad way, and if they have passed not so good why and how I can make them better for future... Of course we are human being and having mistakes all the time. But there are always ways to correct them. We have capacity as a human being to do this. Even to notice and accept them and try not to do the similar ones again can be enough so many times, I am thinking at least :)
...
Eee yeni yaş demek bir nevi yaş (lanmak) da demek tabi. Peki yaşlandığımı nasıl anlıyorum?

a)Eskisi kadar çevik değilim, çabucak yoruluyorum (Gözlerim de eskisi kadar iyi görmüyor galiba :)
b)Çocukları ve çiçekleri çok seviyorum (eskidens evmiyordum da ya da sevmediğimi iddia ediyordum :)
c)Çabuk hisleniyorum, gözlerim doluveriyor. (Ne diyordu Sezen Aksu bir şarkısında; "olur olmaz yere ıslanıyorsa kirpiklerin artık, anneni daha sık anımsıyor hatta anlıyorsan..."
d)Ben gençkene futbolcu olanların hepsi şimdi teknik direktör oldu (Ertuğrul Sağlam, Aykut Kocaman vs.)
e)Bekliklerini bildiğim nice sıpalar üniversite öğrencisi oldu.
f)Toplu taşıma araçlarında daha sık yer veriri oldular.
g)Yine ben gençkene filmlerde gördüğüm yüzler teker teker göçüp gitmeye başladı.
...
"... figüranlar beni oynar doğumgünümde... başladığı yerde biter bütün yolculuklar..."
Kendime armağan edeyim barim Servet Kocakaya'dan Doğumgünümde'yi...

Şehir

2008-11-08T02:45:00.001-08:00

A. Hamdi Tanpınar'ın 'Beş Şehir'ini okumaya başladım. Eserdeki şehirler, üstadın bulunduğu ya da kendisi üzerinde izler bırakan Ankara, Konya, Erzurum, Bursa ve İstanbul... Düşünmeden edemedim ki bunlar onun Beş Şehri, peki ya benimkiler? Belki yaşım dolayısı ile benimkiler henüz 5'i bulmuyor ama listem oldukça haşmetli en azından: doğup büyüdüğüm şehir olan Manisa, üniversite hayatım boyunca bulunduğum ve Manisa yıllarında dahi hayallerimin baş köşesi olan İstanbul, bir vesileyle yolumun uzandığı ve de bir buçuk sene içerisinde misafir olduğum, eşimle beni buluşturan şehir Linköping ve de şu an itibariyle ikamet ettiğim, her ne hikmetse Manisa yıllarımda yine hayallerimin bir taraflarında olan dede yadigarı şehir Saraybosna! Ne ilginç bir karışım değil mi; Manisa, İstanbul, Linköping, Saraybosna... Hepsine dair çok sözler var içimde ki üzerlerinde bir eser yazılma kategorisinde olmaları da bu yüzden. Her bir şehirden ayrılırken aramızdaki ilişkinin hangi boyutlarda kaldığını bilmiyorum ama sanmıyorum ki bir şehirle olan bütün bağınız kopabilmiş, aranızdaki alıp verme işi tamamen halledilmiş olsun. Bir şekilde ekleniyor içinize işte. Sanıyorsunuz ki bulunduğunuz yerde sabah kalkıyorsunuz ve de bir ek o sabaha uyanıyorsunuz. Değil aslında! Nice sabahlarına uayndığınız o bütün öbür şehirlerin sabahlarına da uyanıyorsunuz aynı anda. Hangi otobüsler yola çıkıyor sabahın o vaktinde, hangi okullara gider şehrin çocukları, ağaçlarından hangi tür yapraklar boşanır, yağmurları nasıl yağar hepsini hepsini biliyorsunuz, verili oluyorlar içinizde.
...
"Beş Şehir'in asıl konusu, hayatımızda kaybolan şeylerin ardından duyulan üzüntü ile yeniye karşı beslenen iştiyaktır." (A. Hamdi Tanpınar, Beş Şehir, 1999)

When I dream...

2008-10-18T07:16:00.000-07:00

What does 'dream' mean actually? How does it occur? And according to what circumstances does it arise? What are they telling us? Or do they suppose to tell anything? What can we expect from our dreams? Or can we expect something?

...
I do not since when I have been interested in with them but my interest did not go further than to write down some of my dreams, the ones that I would like not to forget, instead of trying to get the meaning of them. I have also no exact answers for above questions but maybe I can only say that sometimes I am expecting something from my dreams. For example; not to dream my common nightmare which damages my sleep with sharp screams almost in every 1 month. I have no idea why I am always dreaming the same nightmare but just I expect not to dream it so often. Of course I am expecting nice and beautiful ones instead, which can soften my sleep. Yesterday night, it came true. I have not have more beautiful one since long time. It is always hard to tell the details of a dream and it is even more hard to reflect similar way of feeling that I feel during a dream. But anyway... You and me, without almost any physical burdens and especially without having any feet, were flying on a wide land. But it was a close fly to the ground on the other hand. I could feel the wetness of the green grasses and even could dive and feel the water of a nice sea. We saw so many different things during the trip and at the end, we settled next to a building where its short walls let us to watch a beautiful sky full of with stars. Maybe it is just a poor happiness, who knows, but it is totally enough to keep me happy for whole day :))

Nobel Prize for Economics 2008

2008-10-13T10:52:00.001-07:00

Hejjooo, Paul Krugman got the nobel prize in economics, finally! Cong.

Back to Sarajevo

2008-10-06T06:21:00.000-07:00

After 2 month vacation in Linköping, I have turned back to Sarajevo on saturday night. Trips are never easy! I woke in the morning in Linköping/Sweden and I ended up in Sarajevo/Bosnia in the evening. What a change! Suddenly Swedish speaking people switched to Bosnian speaking ones but there is still a common point for me that I can not understand any of them. As soon as I arrived, rain met me here. Never ending rain... While I was looking around me when I was in taxi, I noticed so many commercials about political parties and their candidates. Then I understood that there should be elections soon. Ya, was right! The local elections were held just yesterday. Being a foreign is something like that. You even do not know when the elections are. All in all, it was nice feeling to come back, I think I have missed to be here. And also missed our apartment. But it is pity that my lovely guy needs to stay in Linköping. Well, it is time to be patient about being apart but it is hard to be alone when I got used to be two. Let's see...

Yine Yeni Yeniden Linköping!

2008-08-16T05:14:00.000-07:00

Bundan yaklaşık 2 yıl önce yolum ilk kez yurtdışına düşerken tanış olmuştum Linköping ile. Bir kaç gün içinde yine oralarda olmuş olacağım, başka başka vesilelerle. 2 yıl öncesi ve şimdisini karşılaştırınca inanamıyorum değişen bunca şeye. Şükür ki değişenler yüzümü güldürüyor, değiştirene hamd olsun! Bosna'da okulum açılınca yeniden burada olacağımı, evimin, işimin burada olduğunu düşünerek Linköping'e gitmek garip bir ferahlık veriyor. Güzel bir tatil olacak inş.
...
Bu gece idrak edilecek Berat Kandiliniz şimdiden mübarek olsun. Yapılanlar, yaılmayanlar, söylenenler, söylenmeyenlerle her şeyin ahiretvari bir tartıya vurulması dileği ile...

City Exploration+War+Small Fun

2008-08-13T03:49:00.000-07:00

City exploration continues for us in Sarajevo. Recently, we walked through one of the famous parts of the city which is called Kosevo. The area is famous since it includes important stuff around it like US embassy, local governmental offices, the biggest hospital of Sarajevo, parks, Olimpic stadium and historical buildings. Despite the weather was quite warm, we tried to walk as much as we could. The start of the road was quite wide and nice to walk.

It was the same road where we saw so strange buildings.I was talking with one of my friends about the architectural structures of London where the historical tissue could be preserved successfully. Actually, I have seen the same thing in Paris. I became so confused because after I started to take the pictures of historical buildings I noticed that they are everywhere! And if I continued to take the picture of all of them there would be no end for this. Unfortunately it is not so valid for Istanbul. We have only special covered places -for turists especially. For example; Sultanahmet, Taksim. Again unfortunately it is similar here in Sarajevo. Not because of the war only but because of the communist periods... When I look at these giant buildings from those periods, I can only think how they are out of being humanistic, aesthetic and artistic. But still it does not mean that the city has no architectural wealth. Especially on the area where we went, there were quite much examples of the buildings from Austria-Hungary period.
By the way, as a small note, I did not know that Bosnia was the only place where Ottoman did not fight to keep and made agreement to leave to another empire i.e Austria-Hungarian empire. Even it was said that the religious authority of Bosnia during those times was saying that "I wish that the Ottomans would give Istanbul rather than Sarajevo." At the end of our walking, we saw the outer side of olimpic stadium where 1984 winter olimpic games were held. I think there is also museum inside it but for this time we did not visit it....
The ambiguities about the situation between Georgia and Russia still continues and there have been so much views about it, I would like to share my personal view about it. First of all, I do not think that any of these two parts are totally right but at least Russia seems to me more right than Georgia and especially than Saakaşvili. I do not understand how the Georgian governmental side can behave as the innocent one because they were the first ones went inside South Ossetia. I also do not understand to whom or what they trusted while they were entering inside South Ossetia, US, Nato, European countries? Another interesting situation from the war was contradictory news coming from both sides. According to the news quoted from world-wide news by on 'ntvmsnbc', it was 'loose-loose' war from the very beginning and the biggest looser was Saakaşvili. (Look below)

"The Independent “Tüm bu NATO’YA alma vaadleri Gürcü maceracılığını cesaretlendirdi. Devlet Başkanı Saakaşvili’yi, NATO’nun kurucu üyelerinden biri gibi hareket edebileceğine inandırdı. O da buradan, herhangi bir zarar görmeden Rusya’yı kışkırtabileceği sonucu çıkardı.”

“Kazan-Kazan” teorisine atıfla “Bu en başından beri Kaybet-Kaybet çatışmasıydı” ifadesini kullanan İngiliz The Guardian Gazetesi de en büyük kaybedenin Saakaşvili olduğuna vurgu yapıyor: “En büyük kaybeden ise Gürcistan Devlet Başkanı Mihail Saakaşvili. Rusya’nın Güney Osetya’yı geri almaya çalışmayacağını düşünüp kumar oynadı ve kaybetti. Gürcistan’ı birleştirmek temel hedefiydi. Ancak şimdi kazanmak bir yana daha fazla toprak yitirdi. Güney Osetya’yı tamamen kaybetti. Abhazya’dan bir askeri saldırıya da hedef olabilir. Rusya da bedel ödedi. Komşusunun egemenliğindeki bir bölgeyi işgal ederek, tüm bölgeyi tedirgin etti."

Although I agreed these indications mentioned above, I think the biggest loosers were regular people, as usual in all war. Because lots of people has died just because of the gambling of their president while he is still alive!
...
Bu iç burkucu konunun ardından bugün 'ntvmsnbc'nin sayfasında denk geldiğim ve beni gülümseten bir yazıdan bahsetmek istiyorum biraz. Konu, günümüzde beddualar. Çağın değişimine ayak uyduran unsurlardan birinin de beddualar olduğuna dikkat çekiliyor yazıda. Hepimiz biliriz klasik bedduaları; Allah belanı versin, İki cihanda yüzün gülmesin gibi. Şİmdilerde bunun yerini şunlar alıyormuş efendim; içtiğin çay klavyene dökülsün, kapsama alanı dışında kalasın, Ergenekon iddianamesinde adın çıksın (ben en çok buna güldüm :), kalçana paparazziler takıla vs. vs.

A Song From Dino Merlin

2008-08-05T04:29:00.000-07:00

I wrote about Dino Merlin`s concert before. Maybe it is nice now to put songs also from him. Actually I became a bit surprise because his new songs especially sound more rock. The song that I would like to share was the song that the people wanted to hear from Dino Merlin during the concert again and again. Actually, this is one of my bests from him either. I would like to unerstand also word by word what he is saying. But music includes its magic at this point maybe because despite I do not understand the lyrics, it effects me emotionally a lot.

National Museum of Sarajevo

2008-08-04T04:02:00.000-07:00

This is the first time that I am writing to my blog via my new operating system called Ubuntu. If you aso became so tired of Windows and viruses, I suggest this operating system. It is good that there is someone else around me who understands about computers. think I made my poor husband enoughly crazy with my stupidity about computers. So, if I can manage to use this new operating system, I am sure it should not be so hard so many people :) Ok, that is enough commercial I guess.

...

We had been in national museum of Sarajevo around 1 week ago. Actually I would like to see it so long time ago but I could not have possibility. Now, it was the time. The museum is somewhere in the middle of the city but closer to the center. Despite it got so much damages during the war, it is one of the ones renovated quickly. The general view of it can be seen below:
The museum consists of three basic parts; archeology, animals and flowers (fauna and flora), botanic garden. Our museum visit started with archeology part where the remains (stones, weapons, potteries, coins etc.) from ancient times are exhibited. It was interesting to see that the basic remains are weapons and jewelries, two important stuff for men and women.By the way, the museum includes a part for historical books but it is totally under protection and it is impossible to get closer to them. Our second stop inside the museum was botanic garden which is not so big but calm and peaceful with all the flower, trees and some old remains (graves especially) around it.
The last part where the animal and flower species are exhibited is quite big and it is full of with stuffed real animals. They evenput sound effects about the animals, especially the wolves. It was a bit scary I need to confess. I especially liked the part in which different types of butterflies are collected.
All in all, if one day you way reaches to Sarajevo, it is one of the places where you can visit. The building in itself is also quite historical and the tickets are not so expensive at all, 5 km (around 5 ytl) per person. One bad thing about the museum is, all the notes and information inside the building is in Bosnian!

Bir Yazi

2008-07-29T04:07:00.000-07:00

Karadzic`in yakalanmasinin ardindan burada hemen her gun onunla ilgili haberler yer aliyor televizyonlarda. Ilginci su ki, gerek kendisi gerek de Sirp milliyetciler onu bir Sirp kahramani olarak kabul ediyorlar. Ulkesi adina onemli (!) isler yaptigina kanaat edip vicdanlarin temiz olduguna hukmediyorlar. 1 olay farkli yerlerden farkli hissiyat ve dusunlerle nasil farkli yorumlanabiliyor boylesine?! Tum bunlarin arasinda bugun ntvmsnbc`nin sitesinden okuyup hosuma giden bir yaziyi sizinle de paylasmak istedim.

(Mete Cubukcu): 1995 yazında Serebrenica’dan Tuzla’ya kaçan binlerce kadın, yaşlı ve çocuk havaalanındaki derme çatma çadırlara sığınmıştı. İlk göze çarpan erkek sayısının yok denecek kadar az olmasıydı; olanlarsa yaşlılardı. Binlerce kişi kocasını, oğlunu, kardeşini geride bırakarak kovulmuştu. Gazeteci olarak Serebrenica’da korkunç olaylar yaşandığını duymuş ancak henüz doğrulatamamıştık. Zaten o dönede Sırp bölgesinden haber alabilmek çok kolay değildi.

Tuzla Havaalanı’ndaki kadınlar ise ne yapacaklarını bilmez halde bizden yardım bekliyor, kocalarının, çocuklarının isimlerini bizlere verip yaşayıp yaşamadıklarını öğrenmemizi istiyorlardı. O acı manzara karşısındaki çaresizliğimiz insan olarak bizleri çok yaralamıştı. Gazeteciliğin “ateşle imtihanı” durumlarından biriydi Daha sonra binlercesinin Sırplar tarafından katledildiğini öğrendiğimiz erkeklerin kadınlarıyla karşıyaydık işte. Yapabileceğimiz tek şey Tuzla’daki BM ofisine o isimleri ulaştırmak olmuştu.

Haberci olarak ise o kadınların seslerini dünyaya duyurabilmeye çalışmıştık. Sonradan neden sadece kadınların Serebrenica’dan sürüldüğünü öğrenecektik. Sıcak bir yazdı; insanlar kavruluyordu. Ama onları kavuran, çaresizlik, haber alamama, dünyanın duyarsızlığı ve BM’nin bile bile binlerce kişiyi Sırp kasaplarına teslim etmesiydi. Kime kızacağımızı bilemiyorduk. Haberci olarak kızgınlığımızı habere yansıtmamaya çalışsak da ortada büyük bir cinayet, etnik temizlik ve alçakça bir durum olduğunu biliyorduk.

Sırp faşistlerin katliamları karşısında “objektif” gazetecilik adına, hissizleşen, objektiflik adına eşitsiz güçleri eşitmiş gibi yansıtan, kurbanla katili aynı kefeye koyan, böyle bir durumda taraflara eşit uzaklıkta durmaya çaba gösteren bir ekolü temsil etmiyorduk. En azından ben etmiyordum. Tıpkı faşist Nazilerle soykırıma uğrayan Yahudilere ya da Filistinlilere bunca yıldır çektirdikleri eziyet karşılığında İsrail politikasına eşit yaklaşmadığımız gibi.

Faşist Sırp çetecileri Çetnikler’in çektirdikleri acıları kadınların ağzından yansıttık. Mektuplarını haber yaptık ve katliamların devam ettiğini vurguladık. Daha sonra da ne kadar haklı olduğumuzu gördük. O yaz çok zor geçmişti. O kadınları geçmişlerini yitirmişlerdi. Aralarında tecavüze uğrayanlar da vardı. Tuzla’daki rehabilitasyon merkezinde toplamışlardı onları. Aralarında intihar edenler oldu. Bazıları ise kaçırılıp Belgrad’taki batakhanelerde satıldı. Tuzla’daki merkezde kadınlarla görüşmek için koşulları zorlamadık. Gazetecilik vicdanımız o duruma el vermedi.

Onlara yeniden o anları tekrar yaşatmak doğru değildi. Ama merkez yöneticisi her şeyi bütün korkunçluğu ile anlatmıştı. Bosna savaşının en çok vurduğu da kadınlardı zaten. Ve hala vicdanlarındaki yüreklerindeki çizikler geçmiş değil. Sırp katiler yakalanıp adalete teslim edilse de o çizikler uzun yıllar kapanmayacak gibi görünüyor. O günlerde yaptığımız haberlerle insanların şimdinin moda tabiriyle farkında olmalarını sağlayabildik mi, Bosna’da katliam yaşandığını insanlara iletebildik mi bilemiyorum. Ama o korkunç olayları yaşayanlara borcumuzu hiçbir zaman ödeyemedik, ödeyemeyiz de. Sonuç olarak gazetecilik böyle bir insanlık durumu.

Bu yüzden sadece Karadziç’in yakalanması uluslar arası alanda 13 yıl sonra gelen bir başarı olsa da o kadınların ve bizlerin vicdanını rahatlatamaz. O günlerde Saraybosna kuşatmasını sadece televizyonlardan seyreden Sniper Avenue’da her gün insanların arenadaki hayvanlar misalini öldürülüşünün çetelesini tutan, Yugoslavya’da milliyetçiliğin kabarışını provoke eden, olan bitene göz yuman bir uluslararası toplumun Karadziç’i mahkûm etmesi, bu suçluluk duygusu karşısında onların vicdanlarını rahatlatabilir.

Etnik milliyetçiliğin, bilinç altına itilen düşmanlıkların bir gün önce ekmeğini paylaşan insanları bir gün sonra komşusuna tecavüz edecek kadar yabancılaştırdığını Bosna’da gördük. Milliyetciliğin nerelere varabileceğini, insanların nasıl bir akıl tutulması yaşayabildiğini onlarca yıldır “birlik” görüntüsü altında nefretin nasıl yaşatıldığına tanık olduk. O zaman Sırp-Hırvat milliyetçiliğiydi bu. Şimdi başka bir coğrafyada başka milliyetçilikler kolayca aynı korkunç tabloları yaratabilir.

Çünkü Bosna tek suçlu Karadziç değildir. Onunla birlikte olan, tetikçeken, tevavüz eden yüzlerce kişi şimdi Sırbistan sokaklarında dolaşıyor. Peki ne olacak Karadziç’in yargılanması her şeyi halledecek mi? Uluslar arası toplumun vicdanını rahatlatacak mı?

Arent’in söylediği gibi Nazi Almanya’sında toplama kampındaki görevlilileri hepsi sapık katil ve Nazi ruhlu insanlar değildi. Onlar devletin kendilerine veridiği görevi yerine getirdiklerini düşünen “iyi” insanlardı. Yugoslavya’da Kardziç’in peşinden giden onun emirlerini kanlı katliamlara çeviren sırandan tetikçiler de “milliyetçilik” adına iyi şeyler yaptıklarını düşünmüşlerdi.

Gecen yüzyılın gördüğü son büyük katliamın kadınlara yüklediği acı büyük oldu. Ama maalesef bu konuda da tedbir almak için bunların yaşanması beklendi. Örneği, tecavüz artık bir savaş suçu kabul edildi. Bir savaş silahı olarak kullanılması yasaklandı. Ülkelerin bekalarını milliyetçilikte, bölünerek yaşamakta değil birlikte eşit şartlarda yaşamak ve zor olanı başarmak olduğu Bosna’da test edildi. Ve bu test zor olanın yani birlikte yaşamın başarılmasının gerekliliğini ortaya koydu. Hem Türkiye’de hemde başka coğrafyalarda Bosnalı kadınlara borumuzu ödemek için bunu başarmak zorundayız.

Reality?, Dream?

2008-07-27T15:02:00.000-07:00

I am on the sofa and watching news from Aljazeera from our cable TV -by the way, it is such kind of a trend in Bosnia that almost all apartmens have cable TVs- for quite long hours. After a while I notice that my brain (only brain?) is irritated by the news about explosions, nuclear weapons, terrorist attacks, famine, typhoon etc. all around the world. Dead bodies, screams, shouts, cries are passing one by one first from my eyes and my brain and my heart... I just remember these verses from the Quran: "Behold, thy Lord said to the angels: `I will create a vicegerent (khalifa) on earth.` They said, `Wilt Thou place therein one who will make mischief therein and shed blood?- whilst we do celebrate Thy praises and glorify Thy holy (name)?´ He said: ´I know what ye know not." (The Cow: 30) I am thinking how actually angels were knowing that the human being would make mischief and shed blood on earth. I know their all knowledge is from the God but according to what? Did they see any experience of human being or just did they recognize the potential of badness inside them? Moreover, the God told to the angels that ´I know what you do not know!´ It was not saying that `You are wrong, they will never do any of these ones` but somehow it means that `Despite what you are saying about human being is true, it is just a part of a truth. I know the other parts of the Truth which gives me motivation to create them.` Somehow it means that `Because of these other parts of the reality, it is totally worthful to create them.` What I am watching on TV reflects the first part of the conversation, the part where the angels are questioning the essence of the human being. But what keeps me hopeful is the knowledge of the second part of this conversation.

God Bless Bosnia!

2008-07-22T00:58:00.001-07:00

Maybe some of you heard about this new from TVs and newspapers, but I would like to write a bit about it because that I am now so close to the happenings. Yesterday night, the war criminal Radovan Karadzic was arrested in Serbia, Belgrad. I was almost on the way to sleep and started to hear klaxon coming from the cars. I could not understand what was happening but now I know that Bosniaks were celebrating his arrest occuring 13 years later after the war. I do not know the details but it is my personal idea that probably he has been in Serbia since 13 years but Serbians decided to arrest him just now since they are so eager to join EU. Sorry, I can not write these explanations in English but the situation can be interpreted as: "Hey gözünü sevdiğimin AB'si, sen nelere kadirsin!"

...

As a small note, I have a memory in my mind about Karadzic from BBC's documentary about Srebrenica. He was the leader of the soldiers who occupied the city and in a video taken by themselves he was giving a small speech and exactly saying these words: "Now, 11th. of July 1995 is a HOLY DAY since we came here and conquered the muslims, Turks!" It is quite common expression here to call muslim people (Bosniaks) as Turks because of Ottoman heritage.

Pocitel+Blagaj+Mostar ve Dino Merlin...

2008-07-20T03:56:00.000-07:00

Gezmenin ve etkinlik katılımının sınırlarını zorluyor beden ve ruh ikilim şu aralar. Dün itibariylen kapsamlı bir yolculuk çaldı kapımızı. Kalabalık bir öğrenci güruhu ile Mostar tarafına doğru yola koyulduk sabah erkenden. Bu arada şunu fark ettim ki, yaptığımız geziler buraya yaz kursu için gelen öğrencilerle olduğu için gözlem şansım oldu, yeni nesli memnun etmek çok kolay değil. Kendimi hakkaten baya yaşlı hissediyorum onların yanında. Mesela tarihi bir camiyi ziyaret ediyoruz beraber, diyor ki bir tanesi ; "ne özelliği var şimdi bunun?" Tabi aynı anda video çeken, müzik dinlenilen kompleks el kadar telefonların üretildiği çağda taş yığını hatta yıkık taş yığını bir cami pek de heyecanlandırmıyor onları. İstiyorlar ki camide de bir atraksiyon olsun. Işın çıkarsın mesela, etrafında dönsün vs. İsteksizler, yorgunlar, meraksızlar ve heyecansızlar. Tabi bu bir genelleme ama yaygın bir genelleme. Neyse... Yolumuz bu defa güneye doğru, daha ılıman iklimin hakim olduğu Hersek tarafına doğru idi. Yol bazen yalçın kayaların etrafından, tünellerden, bazen de yemyeşil nehir kenarlarından devam etti. Meşhur Neretva ile de tanışmış olduk. Ne güzellik ya Rabbim!

Yaklaşık 2 saatlik bir yolculuğun ardından önce eski bir Türk köyüne, herşeyiyle geçmişinden korunan, Poçitel'e gittik. Köy dediysem bildiğiniz köylerden değil pek. Öncelikle yaşam alanı olarak değil de daha çok turistik amaçlı hazırlanmış pek çok şey. Bir hamam, bir saat kulesi, bir cami, bir medrese ve de tepede bir kaleden oluşan...
Bu arada, bir parantez açmak istiyorum buranın köylerine dair. Bizim memlekette köy dedin mi gelişmemişlik, mahrumiyet, bakımsızlık gelir akıllara çokça. Oysa Bosna'ya geldiğimden beri gördüğüm köyler bizim sahil yerleşim yerleri ile aşık atar nitelikte. Dün yol boyu gördüklerim bana Çeşme-İzmir yolundaki yerleşim yerlerini hatırlattı. Devam edelim efenim... Poçitel'in ardından Blagaj ya da Sarı Saltuk tekkesine uğradık. Rivayetlere göre Sarı Saltuk, talebelerinden kendisi için ölümünden sonra hazırlanmak üzre 8 tane tabut yapılmasını istemiş. Ve de bunalrın farklı yerlere gömülmesini... İşte bu 8 farklı yerden biri de Mostar'a 10 dk. uzaklıktaki Blagaj'da.

Tekkenin bulunduğu yer o kadar güzel ki! Yüksek bir dağ yamacının eşiğindeki bir mağaranın dibinde, nehre bakan şirin bir tekke Blagaj tekkesi. İlginçtir ki bana ferahlığı, sükuneti hatta itikafı çağrıştıran bu yerlerin etrafı şimdilerde restoran ve de turistik eşya satan yerlerle dolu. Eee devran dönüyor işte durmadan.Ve sonraki durak Mostar! Aslında tamamen Mostar'ı gezdik demem yanlış olur çünkü Mostar demek daha çok köprü ve etrafındaki eski yerleşim yerleri demek ki biz de oraları gezdik yalnıcza. Evet, sonunda Mostar köprüsünü canlı canlı görüp hatta üzerinde yürüme şerefine nail oldum. Onca şeyden sonra hala o kadar ihtişamlı ve güzel ki! Her bir duruşu fotoğraf çekenlere ayrı bir poz niteliğinde. Objektifi ona çevirip de çirkin fotoğraf çekmem imkansız adeta.Her ne kadar bazı kişiler suya girmeyi deneseler de, hatta bir tanesi biz orada iken kendini köprüden soğuk sulara balıklama slaıverdi para karşılığında, ben ancak ayaklarımı buluşturabildim Neretva ile. Su o kadar soğuk ki! Neretva'da ayaklarım :)
Mostar köprüsünün hemen yakınında ona çok benzeyen daha ufak bir köprü daha bulunuyor. Şehrin iç taraflarında ise savaştan izler pek silinmemiş gibi. Binalar hemen hemen olduğu gibi duruyor öylece.
...
Bütün gün boyu süren bu yolculuklar beni kesmemiş olacak ki Saraybosna'ya geldiğimiz gibi bir sonraki durağa uzandım heyecanla; Dino Merlin konseri. Kendisi İstanbul'a geldiğinde gitmeyi çok istemiştim ama nasip olmamıştı. İşte bu defa onu kendi evinde izleme şansım oldu. "O şarkı söylediğinde Balkanlar'a barış gelir!" dedikleri yaşlı kurt. Bosna'nın en büyük stadyumunda nerdeyse boş tek bir yer kalmamacasına doluydu etraf. Eee 4-5 senede bir konser vermesi hasebiyle özlemliydi Bosnalılar herhalde. Ben de nasipliydim :) Sahneye çıkarken dev ekranda saatler geri sayım yaparken bir yandan da kalp atışı efekti vermeleri çok güzeldi. Sahne performansı da çok hoştu konser boyu. Sanki özel hazırlanmış gibi bir süre sonra sahnenin tepesinden harika bir dolunay çıkınca herşey tamam oldu. Her ne kadar çoğu zaman konuşmalarını ve de şarkı sözlerini anlamasam da o hep bir ağızdan söylenen şarkılar, o toplu coşku yok mu, içine çekiverdi.
Güzel bir gün oldu arkada kalan vesselam!

Travnik!!!

2008-07-17T14:30:00.000-07:00

We got a chance to see another city in Bosnia. Well this time the visit was as a usual trip rather than special one like in Srebrenica. First, we were on the unique freeway of whole Bosnia and this solely road is just 27 km! But it was so nice to see outside scenes which were generally green areas and cute houses. A scene from the road can be seen below:Here, there is really nice tradition that I am crazy about. Almost all the houses have so nice flowers with different and lovely colors. Let's see when I can get my lovely ones?! Our trip took one and a half hour. I have learned that the city is especially famous with the vezirs that they served during Ottoman Empire. Another thing hat I have learned about Travnik is that during the war times, they paid money and got mines to put them all around the mountains for protecting their city from Serbian attacks. Indeed, they were successful because today it can be easily noticed that the city did not get so much detriment as the other cities. The city is famous about its fortress whose photos can be seen below:

Another famous thing about the city is really old mosque from Ottoman period. I liked this mosque quite much because first of all, it has so interesting figures on its outside walls. It is known that the mosques generally do not have miniatures on their outside walls. But this one has! And secondly, inside the mosque, all the things are maden from wood and so colorful. The pictures from the mosque are below:Yeees, there are more things about Travnik. I really liked the river going insdie the whole city and on some parts of this river, a special type of fish called trout (alabalık) is feed. So, it is so good idea to eat this fish there as freshly as possible.
I do not like to put special photos on my blog but I think the one that I was taken inside the medrese of Travnik is not inside this category. Do not you think? :)

On the way to return, we visited a small village called Ahmic. The importance of this village is, during the war time, almost all the residents of it were collected by the Croatians and put insdie the mosque and then burned! The mosque was repaired now and there is a long list of died people just at the front of the mosque. We could talk with the imam of the mosque for a while and he said that now there is not so much Croatian left here and generally we do not talk with them so much. Every part of Bosnia has so much memories from the war, hard to neglect, forget them!

Srebrenica, 11 July 2008

2008-07-14T12:52:00.000-07:00

Başlıktan da anlaşılacağı üzre bir kaç gün önce 13. yılına girilen Srebrenica olaylarından ve de oraya yaptığımız gezisinden bahsedeceğim. Lakin bu o kadar da kolay değilmiş ki bütün metni ve fotolarıyla hazır hale getirdiğim yazımın silinişinin ardından (tamamen teknik beceriksizliğimden kaynaklıyor yine :( kendimi tekrardan baştan sona yazmaya hazır hissediyorum şu an. Bakalım kalem (tuşlar) nereye vardıracak kelamı bu defa!

...
Srebrenica'ya yolculuk belki de herşeyden önce yürek burkucu bir belgeselle başladı. Gitmeden 1 gün önce televizyonlarda gösterilmeye başlanan belgesellerden biri idi, BBC'nin hazırladığı İngilizce ve Boşnakça karışık bu belgesel. Olayı gün gün aktarıp tanıkların yaşadıklarından kesitler sunuyordu belgesel. Sahi neydi Srebrenica'da yaşananlar? Niteliğe vuracak olursak bir kaç kelimeden baretti; 20.000 Boşnağın katliama uğraması... Halbuki niceliğe gelince ne kadar çok şeydi vardı anlatılacak; Hollandalı 'barış-gücü' askerleri bölgeyi 'safe-area/güvenli alan' ilan edince Boşnakların sevinci vardı mesela ya da aynı askerlerin Sırp gücünü görünce alanın pek de güvenli olmadığına karar verip koruma altındakilere "başınızın çaresine bakmanız gerekiyor" deyişleri... Sonra da Boşnakların başların çaresine bakma çabaları... Kadın ve çocukların erkeklerden Sırplarca ayıklanışı/koparılışı ve de bu ikinci grubun hayatta kalma çabaları... Neticesinde birbirini bir daha hiç göremeyen ancak yıllar sonra DNA testlerinden bulunan cenazeler sayesinde bir bakıma vuslat yaşayan insanlar ( ama evvela da kadınlar), yerlerinden yurtlarından olanlar, genişçe bir alana yayılmış bembeyaz mezar taşları, yakılmış-delik deşik edilmiş-terkedilmiş evler, sokak taşlarına kadar sinen ve belki de hiç silinmeyecek olan hüzün... Yola çıkmak daha da bir ağırlaşmıştı belgeselin ardından. "Ya anlayamazsam, hissedemezsem, paylaşamazsam"ın korkusu sarmıştı, büyük sorumluluktu artık yola çıkmak.
...
Sabah 3'te kalktık yola çıkmak için. Hoş, ben heyecandan o ana kadar da uyuyamamıştım pek. Güvenlik açısından konvoy eşliğinde yola çıkılması gerektiği için bekleyiş uzun sürdü ve ancak 7'de ayrılabildik Saraybosna'dan, 9-10 otobüs insan ve polis araçları eşliğinde... Bosna'ya geldiğimden beri Saraybosna sınırlarından ilk çıkışın heyecanı da sardı beni hemen. Çok yorgun olmama rağmen hiçbir şeyi kaçırmamak adına gözlerimi dört açtım (açmaya çalıştım daha doğrusu :) Yediklerim içtiklerim bana kalmak şartı ilen gördüklerime gelince... Bir defa, bunca yağmur dolayısı ile pek de şaşırtıcı değil ama, her yer o kadar yeşil ki! Gittiğimiz yol oldukça dağlık ve kayalık olmasına rağmen yeşillik tüm yol boyu takip etti bizi. (Aşağıya bakıla lütfen!)
İkincisine geçmeden önce belki de çok bilinmeyen bir hususu açıklamak istiyorum. Çok bilinmeyen diyorum çünkü kime anlatsam bilmediklerini belirtiyor ki ben de buraya gelmeden önce bu gerçeği bilmiyordum. Bosna-Hersek, tek bir ülke olmasına karşın iki ayrı ülke barındırıyor aslında içinde; Sırp Cumhuriyeti/Respublika Sırpska ve Boşnak-Hırvat Federasyonu... Peki bunlar neye göre ayrımlanmış? Aslında bu ayrımın kendisi savaşa dayanıyor zira Sırpların öldürme harekatları ile 'temizlenen' bölgelerde Sırpların çoğunluk olduğu yerlerden oluşuyor Sırp cumhuriyeti (bir nevi kanla çizilen sınırlar yani) ki Bosna diye bir ülkenin varlığını da kabul etmiyorlar zaten. Şimdi diyeceksiniz ki (ki ben kendi kendime demiştim bir vakitler) ne ...k yemeye ısrarla ülkeye bağlı bulunuyorlar o zaman? Bu da bir zorunluluk icabı aslında. Savaşın sonunda imzalanan Dayton anlaşması, 3 etnik grubun ayrılık hususunda elini kolunu bağlıyor. Zaten Sırpların da tüm Bosna'yı kendilerine almadan ayrılmaya niyetleri yok sanırım ki. Lafa daldım, diyeceğimi unuttum. Ha, işte bu ayrılık-gayrılık hasebiyledir ki yolun bir kısmından sonrasında neredeyse her adım başı polisler vardı. Aslında bu bizim için güvenlikti bir bakıma çünkü daha önce taşlamalar falan oluyormuş. Şükür ki biz böyle bir sıkıntı yaşamadık. Srebrenica'ya gelince... Yüksek dağların ardından aşağıya inilince ulaşılan ufak bir yerleşim yeri. Buraya bir parantez daha açayım ki Sırplar daha çok yüksek bölgelerde yaşıyorken Boşnaklar alçak kesimlere yerleşmiş durumda. Bana anlatılana göre bu durum onların Sırplarca 'avlanmasını' kolaylaştıran bir etmen oluvermiş. Savaştan sonra olduğu gibi bırakılan ve içine geri dönülmeyen bir sürü ev var içerisinde hala. Pek fazla bir onarım da çarpmadı gözüme. Zaten şehitlik şehrin dışında olduğundan ayrıntılı olarak şehri görme şansımız da olmadı maalesef. İzlenimim, otobüs penceresinden görebildiklerimle sınırlı yani. Fakat zaten o gün hemen herkes Bosna'nın türlü yerlerinden gelen bir sürü insanlar beraber şehitlikte idi. Bunlara, yabancı televizyon kanalları, turistler de dahil. İroniktir ki Hollandalılar, üst düzey katılımcılardan idi! Şehitliğe girmeden önce Hollandalı akserlerin 95'te konuçlandığı ve de Sırpların bir çok kişiyi zulüm eden yöntemlerle öldürdüğü büyük aliminyum fabrikasını gezdik önce. Herşey savaş anında donmuş sanki. Bir çivi bile çakılmamış o zamandan bu yana. İçerisi karanlık, soğuk ve ürkütücü. Tek farklılık, ölenlerin alfabetik isimlerinin yazılı olduğu levhaların yerleştirilmesi...
Sonrasında ise yolumuz şehitliğe uzandı. Öldürülen 8.000 kişinin yer aldığı şehitlik. Gerçi bütün cesetler henüz tespit edilebilmiş durumda değil. Bu sene, kimlikleri yeni tespit edilen 307 kişinin katılışı vardı mesela mezarlığa. Topluca kılınan namazların ardından defin işlemleri başladı zaten bu 307 kişinin.

Son olarak ise biz alanda iken çalınan ve de TRT'nin Mavi Kelebeğin İzinde adlı belgesele fon müziği yaptığı eseri koymak isitiyorum buraya. Bu arada, mavi kelebekler, yalnızca toplu mezarların üzerinde açan çiçeklere konan bir türmüş. Yani toplu mezarları bulmak için katip edilen kelebekler...

Sweet Saturday

2008-07-05T12:38:00.000-07:00

I knew that I could not see so much places in Sarajevo since I came here and when I have time now after all school works, I have decided to go outside for discovery of the city. Indeed, to know it more might be a good start to feel more close and to love more -maybe as for the other things. Then we met with our lovely guide -who is my friend and my student :)- to go to Baščaršija (Başçarşı) where is the heart of the city, center of all starts and center of all meetings. First, we went to a museum which was actually turned from a house of Ottoman period during 1600s. As it can be seen below, each room of this house totally reflects the soul of past times.

The one which is on the left side above shows a big room and the other picture shows the heating system of those times. More pictures (about hand-made wooden door and a scene of the outer part of the house) inside this lovely house can be seen below:

I just thought that they had quite much rooms in their houses before which are even arranged as comfortable for guests. However, nowadays, it is even so hard to find three-rooms apartment in Sarajevo.
...
The next stop for us was another nice building which was from Austria-Hungarian times and now it is used as a theology faculty of Sarajevo University. We were lucky to go insdie on saturday and it was totally worth because I felt in love with the building. It was beautiful. I thought one can be a student there just to be close to this nice place everyday.

...
Then Alija's grave... I especially wanted to see his grave when I am reading his famous book, Islam: Between West and East. His grave is locating on a hill with lots of graves belonging to the ones who died during the war between 1992-1995. Maybe sounds strange but for the first time I thoguht I can be under the soil together with all the other ones. There were so much flowers on each grave and there is a small lake going among the graves. It was really refreshing atmosphere.

The grave which has grey dome on it in the picture is the Alija's one. It was said that generally soldiers are waiting for his grave but when we were there, there was no soldier and we could manage to take so close pictures around it. The graves are locating just below a nother nice and famous place which is called Tabya. I need to confess that it was a bit hard for me to climb the whole way when my husband and our guide could go easily. They sometimes needed to pull me. I think I am really getting old. But the view after we settled was so beautiful. We could see almost all the city.

One of the pictures that we took from this upper part can be seen on the right side. Actually our guide said that it is especially nice to be there during sunset and during the night when the sky is full of with stars or a moon. On the other hand, we have learned that these nice places close to the hill were the ones which ruined most by Serbians. We have also learned that it is because that Bosnian people got used to use lime trees for making tea and even such kind of food, today those trees are the reminder of war times for them. Lime trees... They are all around our apartment and I really like to smell them when we are walking on the streets. Same smell but different memories for Bosnians and for me.

...

Our walking continues through Vratnik mejdan. Small old streets... Was really nice to walk around. In Vratnik mejdan, we saw a new area which has walls full of with the names of people who died during the war from the area. And the day has finished in Morica Han via drinking Bosnian coffee.

Midsummer in Sarajevo

2008-06-30T03:23:00.000-07:00

Yeees, again me! Maybe 1 month has passed since I did not write here. Oh, lots of changes happened. A new way phase of life has began for me: marriage phase. I could never think or imagine before that one day I would live in Sarajevo with my Swedish husband. Irreristible effect of globalization :) Maybe he has more thing to share about being a foreigner in Sarajevo because everything is more different for him than me. However, still, I am also alien here. It is good that we are two confused aliens now :) Despite the place includes so much similar aspects as my own land, still they are not enough not to feel an alien. I think this is the general rule of being foreigner in somewhere. You are born in a place with a specific culture (language, songs, food and even jokes) coming from many many years ago and when you start to live in another place where it has own culture coming from again many many years ago, you suddenly start to feel as an artifical element trying to get used to the new conditions. But it is always not so easy. They are talking with a language that sounds almost nothing to you. You want to say sorry for example when you mistakenly push on another one's feet in tram, but you do not know with what words you need to say it or you want to ask back how she is when your old neighbour asks how you are, but again you can only look at her with confused face. Language, maybe the most important cultural aspect! And even if you learn the language of this new place, you feel still artificial since all the people around you are extensions of their common historical, socio-political experiences while you are not! You see the buildings destroyed but the holes on them can only stay in your eyes when they are totally in Bosniak's hearts and minds. But there is one more reality that in some places you feel less artificial than the othe rones. For instance; I feel totally less artificial here in Sarajevo than I was in Sweden. Maybe because of this, my husband says to the ones who ask him how he feels here; "when we were in Sweden everyone was looking at her, when I was in Turkey everyone was looking at me but now here in Sarajevo no ones stares at us. Nice!"
...

Sarajevo is quite sunny nowadays. Unfortunately the roses which were seen all around the city with their beautiful colors have almost died now. We like to walk somewhere close to our apartment with my new alien partner. I wanted to share some of the pictures that we took during our walkings:

From left to the right: Bombs are making a shape which looks like a rose. Sarajevo streest are full of with them. But interestingly they found a way to make them more 'beautiful'. They filled the holes with red color and they call these ones as 'Sarajevo Roses'. One of them can be seen above. The middle picture is from a destroyed apartment which is close to our one. Actually this is one of the worst ones. And on the right side, old guys are playin chess on the ground in center.

Garip Heyecanlar+Bosna'da Yaza Doğru

2008-05-23T11:10:00.000-07:00

"Heyecanlı mısın?" Bana şu aralar en son çok bu soru soruluyor. Haksız da sayılmazlar nitekim evlilik arifesi dediğimiz dönemin içerisinde olmak özellikle de bayanlar için hep garip duygulara teşnedir diye bilinir. Lakin itiraf etmem lazım ki kendimi telaşlı, kaprisli, aşırı heyecanlı, düşünceli vs. hissetmiyorum. Böyle herkes de sorunca düşünmeye başlıyorum sonra "acaba bende mi bir terslik var?". Sanırım bu tarz durumlarda hissedilenler -genelde de olduğu gibi- kişilerin yaşadıklarına göre değişiklik arz ediyor ve de benim genele göre 'anormal' sayılabilecek hallerim de içinde bulunduğum durumun özelliklerine dayanıyor galiba. Mesela genelde evlilik öncelerine damgasını vuran, adetleri tamami ile yerine getirme, çeyiz tamamlama, ev bark oluşturma vs. gibi telaşların hepsinden uzak kaldım, uzak kalıyoruz. Bunu bir kalemde silip atma değil ama Türkiye'deki durumun abartılı hale geldiğini düşünüyorum. Hemen her çift evliliğe bir ton borçla başlıyor, erkekler evlenme uğruna önce servet edinmeye çalışıyor, hiç bir eksiğe tahammül edilmiyor vs. vs. Oysa yandaki resimdeki kadar saf olabilse herşey?! O kızcağızın elinde banyo süngeri var, ayaklarında da terlik :) Çocukluktaki oyunlarda bayıla bayıla kabul ettikleriniz büyüyünce oyundan ibaret kalıyor işte. Oysa ne var yani evlenirken İngiltere kraliçesi kıvamında gelinliğiniz olmayıversin, damatlığın altına spor ayakkabı ya da sandalet çekiverin, lüks yerler kiralamayıverin, piyanöst şantör çağırmayıverin, evlerinizi İstikbal'den ya da IKEA'dan döşemeyiverin, bulaşık makineniz olmayıversin, geline bilmem kaç kilo altın takılmayıversin, sözde ayrı nişanda ayrı düğünde ayrı yüzükler edinmeyiverin, el-yüz havlularınız full dantelli olmayıversin, hiç takmayacağınızı bile bile 150 tane yaşmak işlemeyiverin, düğün arabanız olmayıversin, düğünden sonra 5 yıldızlı otellerde balayına çıkmayıverin... Belki henüz Türkiye için çok görünür değil ama yarın öbür gün evlenme oranları düşer de beraber yaşamalar artarsa bence een büyük sebeplerden biri budur yani evlenme olayını en az beraber yaşama kadar kolaylaştırıp cazip hale getirememe. Bir de buraya gelince fark ettim ki Saraybosna'da bir çiftin ev kurması çok çok kolay çünkü bütün evleri dayalı döşeli kiralayabiliyorsunuz. Hatta çatal-bıçağına kadar... Ben mesela yarın evin eksikleri için alış-verişe çıktığımda yalnızca çöp kovası, 1-2 yastık falan alacağım o kadar :) İşte beni baya rahatlatan en büyüğü bu sanırım. İkincisi ise karşımdaki insanla ilgili... Biliyorum evlenme başlı başına zor bir karar belki ama kafa yorup sorgulamalarla bu tarz işler ancak bir yere kadar yürüyor (muş). Daha ortaokuldan itibaren akademisyenlik hayalleri kuruyordum çünkü en büyük zevkimdi kitaplari öğrenmek, şu yaşıma geldim bu istekler ve hedefler yerli yerind eduruyor. Bir nevi kendini tanmakla ilgili. Peki beraber uzunca seneler yaşanabilecek kişiye dair belirlemeler yapmak niye bu kadar zor oluyor ve de çok vakit alıyor? Bilmiyorum... Evlenmeye karar verme de bunu öğrenebilmemden kaynaklanmıyor zaten. Bunu hala öğrenemedim ama şunları öğrendim ki bu da kendinizi tanımayla ilgili ama başka bir açıdan. Temsil- i misal biri gelse ve size dese ki 'Tanrı seni yaratırken bazı özellikleri koymayı unutmuş. Aslında bunlara ihtiyacın var ama bunlar sende olmadığından ihtiyaçlarını gideremiyorsun. Bunları şimdi tamamlamak da mümkün değil. Bu ihtiyaçların neler olduğunu belirlemek sana düşüyor ama sonunda sana bunları içeren birini ekleyeceğiz." Hep düşünürdüm ki -belki de hissetmekten ziyade- hemen her türlü meseleyi oturup tartışabileceğim, paylaşabileceğim biri olmalı, öyle adım adım tanımalarla değil basbaya büyük bir hissiyat duymalıyım Tanrı ile rabıtasında sorunlar da olabilir, kişiliği zor da olabilir çalkantılı da (kendimizi feda etmeye hazırız ya fırtınalarda!)... Yalnızca düşünüyormuşum ve de yanlış hesap yapıyormuşum demek ki. Bana, basit de olsa sevmeler&sevilmeler yetermiş. Yetermiş diyorsun da bu zaten büyük değil mi demeyin, o denli büyük rüyalar var ki içlerimizde bunlarla kıyas mukabil değil. Evliliğin bilmem kaç kuralı, sevginin bilmem kaçıncı kuvveti hiç bir şey bilmiyorum ama anladım ki 25 yıla eriştirilen şu aciz beden ve ruh sakin bir liman ister, felsefik konuşmalarla harmanlanamasa da 3-5 içten kelam ister, yakınlığı ya da uzaklığı aynı derecede güven verebilsin ister. Belki de sorun burda, karmaşık bakıyoruz belki de. Oysa kişinin kendi ömrü boyunca ihtiyaç halinde olabileceği temelleri belirlemek yetiyor belki de. İyi (referans belli!), anlayışlı, güven telkin eden, merhametli, duygulu olana yolu uzatana şükürler olsun! Rabbim utandırmasın!

Bu şarkıyı sever, dinler ya da dinler sever oldum :) (Aslı Güngör&Ferhat Göçer, Kalp Kalbe Karşı)

Mixed Things

2008-05-16T02:22:00.000-07:00

This is my most favourite word nowadays to describe myself if someone asks, ˝tired˝. This is not a bad type of tiresome but just because of trying to do so many things at once. The university is going with full speed and almost takes all my time. I have started Thai Box where every time I feel that I am so old for doing it :) When everything moves fast around you, you even can not notice where exactly you are; in Turkey, in Sweden, in Bosnia etc... The boundaries of the countries become blurred when your world becomes what you are doing.

...

Also there are some sad happenings which make my mind busy nowadays. First of all, the situation of Burma or Birmanya or Myanmar. Because, the country had a natural disaster (Nergis cyclone) just 10 days ago. The catastrophe became more because of the attitudes of the army which ´governs´ the country. I am reading the news, looking at the pictures, watching the videos what doing not so much thing for them. Then, Chinese earthquake came into existence. Again so many people died, so many of them became affected via different ways. Even this second disaster was so known for Turkish people who experienced a big earthquake in 1997. And again, I have not so much thing to help them :(

As another happening which can be related also to me because of living in Bosnia, the Serbian elections have done last week. And pro-European ones won the election against to the nationalists. I do not know the issue detailed but at first glance, it sounds good. Here the political things are so mixed. Most of the Bosniaks (they call themselves like that by the way) have no idea even abou the names of their presidents. It is because that I am taking Comparative Politics course from a Bosnian guy, I can get some detalied information actually. It seems that a system here is the unique one all around the world. He also said recently an interesting thing. There will be local elections here in next year I guess and now Srebrenitsa, where a big killing operation was held, has the only Bosniak-muslim presidency inside the Respublika Sirpska. He said that now Serbians are trying to register the Serbs from the Serbia to use vote during the elections and according to my teacher it seems that they will win the authority there via this way. He is also complaining the unawareness of Bosnian people, especially the young generation, about what is going around them.

2008-05-10T02:30:00.000-07:00

It is just ineteresting... I was looking an apartment maybe since 1 month and yesterday all of the chances at once. I decided to get one of them before loosing it because according to my experiences, if you are not decisive and fast, there is not so much chance for you here to get an apartment. I was happy with ym choice. Then this morning I got a message from my friend who was helping me about finding the apartment. She was saying that the landlord we visited last week decided to give the apartment to us. It is just ineteresting because I liked her apartment but she did not accept to make any discount and I could not get the apartment, I continued to search and probably she continued to rent. Then she turned to me anad even she was ready to accept what I offered to her. Life... Lots of 'if' sentences came into my mind (if she could call me just yesterday before getting the other apartment, if the real estate agency gave the information about the one that I rent just a little bit later etc. etc.) and all of them ends at the same word; nasip... I just felt that God is totally inside all these 'if' sentences!

By the way, it is also interesting for me that I have rented an apartment in my life for the first time, by myself and for us, interesting and nice feeling :)

...

I do not know how many years later after watching the second part of the movie, but I am not sure that it is not 9 years as the director's break between his two movies, I could watch Before Sunrise yesterday. I have just different order two watch them because actually Before Sunset is the second part of the movie and maybe should have seen later but I watched it first then now I saw Before Sunrise, the first one. But there is one thing that is not different between these two movies, I really liked both of them. Again, as in the second one, Jessy and Celine are visiting some places and walking together and at the same talking about different things. This time they are visiting Vienna. I could also have chance to get an idea how this city looks like. After watching Before Sunset where Paris views are seen I could go to Paris in real life. Maybe this time again I can have chance to see Vienna, who knows! And actually Vienna is not that far from Bosnia in terms of distances and in some aspects. Because of the common heritage, there are so much things from Austria-Hungary empire times here. Well, both of them are younger in that movie and seem more energetic, excited... Again the musics inside the movie are really nice. I would like to add one of them here. 'Come Here' from Kath Bloom...

And some passages from a conversation that I really like but I have them only in Turkish:

" Celine: Ben şuna inanıyorum: Eğer bir çeşit tanrı varsa, bu bizim içimizde olamazdı, ne senin ne de benim, ama sadece şu aramızdaki küçük mesafede olurdu. Eğer bu dünyada büyü diye bir şey varsa, bu başka birinin seninle paylaştıklarını anlama çabası olmalıdır. Biliyorum, bunu başarmak neredeyse imkânsız, kim umursar ki? Ama cevap çaba göstermek olmalıdır."

The Tunnel

2008-05-02T06:42:00.000-07:00

Picture 1: A map showing the situation of Sarajevo which was surrounded by the Serbian forces. Via this map, it can be understood better why the tunnel so important actually because it was built between two hills. The place of th tunnel is located on the north-east part where there is a small opennes among the Serbian forces.

Picture 2: A view from the part of the tunnel.

Picture 3: Her name is Sida and she is around 85. She is famous because some parts of the tunnel was built under her house. And also during the war time, she was helping the soldiers who had been used the tunnel.

...

Today, we visited the Tunnel which is located close to the airport and not so far from my dormitory. The Tunnel is important because during the war time the transportation (in terms of food, soldier, people or even the animals) between the airport and the city could be kept via this tunnel despite the Serbian forces. It was built in 1993 and it took 4 months to finish it. According to the documentary that we watched, it is 800 m long 1.60 high. Today the area where this tunnel is located became like a museum but they do not show the whole parts of the tunnel. We could just walked inside a small part even was hard to be able to walk there. Then we watched a documentary about the situation of Sarajevo during the war-time, how the tunnel was built and how it was used. There are also some pictures from the war-time together with the list of all the sahids (at least the ones who are known). Especially the documentary was so striking. I did not see any direct videos from the war-time which are taken inside the Sarajevo. The fire sent by the snipers from the hills to the inside of the city, to the apartments, to the streets, to the people... And I easily noticed that even the situation that they are inside today is really good when it is compared what they have experienced. I saw from this documentary that so many high buildings got fired from the upper parts and people was trying to go down even from the high floors via the balcons! And I thought I was looking an apartment just in this morning without knowing anything what happened or experienced inside all these apartments. Striking...

Having a Nice Day in Sarajevo (but not immune from thoughts)

2008-05-01T10:37:00.000-07:00

Photo 1: An interesting view under the long trees which are leaning to the air.

Photo 2: Have you ever seen such kind of a brilliant green river? I have not... It was awesome!

Photo 3: A nice scene from a thin river going inside the area.

...

Actually I should be in Izmir now and having conference about "the new issues in economics". However, because of some technical problems, being not able to find a ticket for going to Turkey, I am still here, in my room and sitting on my chair for studying. It was sad actually since despite I was accepted to this conference and listed as one of the people who would present their papers, I could not go there. Even I could get chance to see my parents because that Izmir is so close to Manisa. Anyway, I tried to find the tickets but culd not find, then the only thing I can say is; "nasip değilmiş!" :) Moreover, "vardır bunda da bir hayır"... Well maybe as a first "hayır", I saw a really nice place today in Ilıdza where my dormitory is located. Until today, I had almost no time to go there despite it is so close to here while all the girls are recommending to see it. Ok, today was the time for it. On the upper part, you can see the pictures from "Virala Bosna".

...

Uzun uzun düşünüp kısa yaşamaklıklar faslı şimdilik sona erdi sanırım ki. Eski düşünmekliklerin semeresini yiyorum şimdilik. Garip bir şey ama yetişemiyorum ki her olayın ardından tafsilatlı olarak oturup düşünmeye, dökümünü yapmaya... Oysa bazen günlerce içinden çıkmadığım odamda nerdeyse attığım her adıma dair bir şeyler düşünüyordum Linköping'de. Şimdi ise her gün olaylar akıp geçerken hayat şeridimden anca üzerlerinde göz gezdirebiliyorum. Belki yine her gün büyük şeyler yaşanmıyor ama ben ufakları bile didiklemeyi severken şimdikilere yetişememek can sıkıcı. Çünkü yolda selam verdiğim her insan, bana başka şeyler ilham eden ufacık bir görüntü/an, duyduğum kısa bir melodi, ağızdan çıkan her cümlem omuzlarımda yük.

...

Neden burdayım? Hem de İsveç'ten sonra? Demek soruyu soran yalnızca 'ben' değilmiş. Kaç defadır aynı soru soruluyor başkalarınca da. Kendimi bazen "ya bir terslik var da ben mi anlayamıyorum ya da göremiyorum" modunda hissediyorum. En özet yanıtım şu sanırım; iflah olmaz bir idealizm var galiba içimde. Akşam yurda dönerken tramvaydan akşam ezanını duyuyorum ya, okulda kızlarımı -yıllarca çektiğim sıkıntıları bir şekilde tecrübe etmiş olan- canla başla çabalarken görüyorum ya, yolda yaşlı teyzem selam veriyor, tanıştığım hemen her kişi ayrılırken "Allah'a emanet" diyor ya bende akan sular duruyor. Ama bir yandan da hissediyorum ki burda içinde bulunduğum gibi bir ortam olmasa yani herşey kendi doğal ortamında olsa bu derece memnuniyette olamazdım herhalde. Hayal kırıklığına uğradığım noktalar çok zira buraya dair. Aliya'nın torunları ondan o kadar uzak ki... Hem de daha şimdiden...

...

4 kişiyiz. Hemen hepimiz bir şekilde eğitimli denilebilecek gruptanız. Mürekkep alamışlardan diyelim. 3 saatimiz var. Bir araya gelip ders yapıyoruz, "fuzzy mathematics" dersi... Ne veren tam tatmin olmuş görünüyor anlattıklarından ne de alan bizler. Oysa dedim ya az buçuk -hocamız daha da fazla tabi- mürekkep yalamışlardanız. İçimizde, zihnmizde bambaşka güzel ve paylaşılası şeyler var. Biliyorum dersin adı bu, kayıtlı görünüyorum ve de iştirak ediyorum ama niye en iyi bildiğimiz ve de anlatmaktan hoşnut olduğumuz, paylaşılınca lezzet veren şeylerden bahsetmiyoruz? Ya da her şeyin böyle bir tarafı varsa niye o tarafları yakalamıyoruz? Oysa fuzzy ne kadar mutluluk verici bir şey olmuştu ilk öğrendiğimde. Üni. 1'de idim. Yurt etüdünde harıl harıl Alev Alatlı Schrödinger'in Kedisi'ni okurken rastlamıştım kavrama; "fuzzy logic"/bulanık mantık/saçaklı mantık... Oysa Mandelbrot demişti ki "Siz hiç küre şeklinde bulut, koni şeklinde dağ gördünüz mü?" Matematiğin kesinliğinden, siyah-beyaz çekişmesinin keskinliğinden fuzzy'e sığınmaya davet ediyordu oysa. Ama bilmiyorum garip bir şey oldu birden. Fuzzy'yi de matematikselleştirmişlerdi! Bulanık matematik olmuştu. Kızgınım diyeceğime 0.3 oranında kızgınım diyordum işte. Kızgındı sanki bize matematikçiler. Çomak sokup delik açmaya çalışmıştık. İntikamlarını böyle alıyorlardı belki. Biz sizin bulanıklığınızı dahi matematikselleştiririz demek istiyorlardı. Niye var bu ayrımlar hem kuzum? Sayısal versus sözel? Ne demek ki bu şimdi? Üzülüyorum öğrencilerden bu ayrımı sıkça duydukça. "Dersler çok sayısal bize gelmez, sözel soruyorsunuz biz formül ezberlemiştik" vs. vs. Ne zaman ayrıştı bu ikisinin arası? Ben niye kaçırdım ki? Oysa gerçekliğin iki ayrı yüzü değil mi idi bunlar? Paranın yazısı ve turası gibi. Oysa yaratıcı, galaksilerin uzaklık hesaplamalarını onların varlığından ari mi kılmış idi? Ya birini bilecektik ya da öbürünü... Bilmiyorum ama yoruyor beni bunlar. Tüm bu düşüncelerin neticesinde 0.7 oranında yorgunum ve de 0.9 oranında çaresiz!!!

Bahar Özlemi+Some Thoughts

2008-04-20T04:37:00.000-07:00

Murphy vs. Hikmetli Oluşlar Yasası

Bu geçen günler hep ´Murphy Yasası´nın tutsaklığı altında idi. Ne demek bu şimdi? Aslında çok kompleks değil, tam aksine herkesin kendi hayatında zaman zaman etkisi altında olduğu durumun isimlendirilmiş hali işte. Mesela trafik sıkıştığında değiştirdiğiniz her şeridin en yavaş şerit olması durumu gibi. Ben de haftasonu ev arama bahanesi ile Saraybosna´yı arşınlarken bir arakadaşla, ˝yaktın beni Murphy˝ dedim durdum içimden. Zira ödunç alıp binbir zahmetle bütün yol boyu taşıdığım şemsiye bir dirhem işlev görmedi. Ertesi gün ise şemsiyesiz çıkayım dedim, sırılsıklam olup döndüm! Bu arada, buraların havası bir ayrı alem. İlk geldiğimde insanlara gıpta ediyordum nasıl bu kadar bilinçliler ki her yağmur yağışında şemsiyeleri hazır bulunuyor. Sonradan fark ettim ki bu çok maharet gerektiren bir şey değilmiş çünkü zaten 2 günde bir yğgmur yağıyor. Gerçi bu bir yandan da iyi tabi ki çünkü şehir yemyeşil bu sayede. Yalnız hala şöyle ağız tadıyla bahar olmadı işte. Buranın baharı nazlı, yağmurlarla kesilip duruyor habire. Güzel güneşli bahar günlerine uyanmak dileği var şimdi içimde. Resimdeki gibi tıpkı!

...

Once, one of my teachers in university was talking about his personal life to share his experiences. He said that it is his second marriage now and the first one had so long history in itself. Because they had been together since their high school days. Then they got married and as I remember the marriage survived 10-15 years. But at the end they decided to divorce. I just asked him, with some excuses that maybe it is so special to ask but I was so wonderous, why they decided to do this. Actually I was not expecting detailed explanations, I just wonder if they had reasonable reason and if he could explain it briefly. Yes he did! He said that, "we were together but we noticed after everything that where we arrived was really different." Eywallah! This does not mean that being together necessitates being the same or staying the same until the end. But if the differences are about the things preventing you to communicate properly, to share your ideas within each other, to spend time together and to get taste etc. Because there are some differences that can prevent you to do all above things together. This does not only related to the couples, it can happen among the friends, inside a family, even in your job. When I think all these things in my life, I can even say that, I generally experienced the same thing for the relationship among my friends. Besides some other reasons, when the differences lead us to see the world so different, to think and evaluate the events from so different perspectives or to lean on different beliefs under different circumstances (for example, as I started above, to believe the power of Murphy or the upper-minded arrangements) we start to spend less time. Being so different, thinking so different, believing so different becomes so tiresome after some point. This is true if you are changing and your environment/social area stays the same, or if the environment is changing and you stay the same, or if both is changing but through different directions. Maybe it is sad but somehow like a social law. And on the other hand, there is a hopeful point that there is always someone who can be with you under new circumstances. Two more things; But if you change so often even for the important issues, then there is a danger for you! You have to decide your priorities which can let you even to change your environment. For example; is it reasonable to change your friends just because that you start to wear new hair style?

...

The Painting: Almond Branches in Bloom (Van Gogh)

Sarki Molasi (Donmek mumkun mu?)

2008-04-08T04:34:00.000-07:00

Aslinda sarkinin orjinali Yeni Turku´ye ait ama ben Servet Kocakaya´dan dinlemeyi ayri bir seviyorum. Sozler zaten ayni carpicilikta;

˝Dönmek, mümkün mü artık Dönmek, onca yollardan sonra Yeniden yollara düşmek Neresi sıla bize, neresi gurbet Yollar bize memleket˝

About Sarajevo

2008-04-07T03:59:00.000-07:00

Rather than giving some official or historical information about this city and Bosnia in general -because actually I was trying to search about all these things before coming here- I want to share what I am thinking about being here and what I am seeing around me.

...

Well, first, it can be easily noticed that it is quite hard to find a one building which does not including memories from the war. Because almost all of them has still so many holes on them, of course via some covering on them. But despite everything it seems they are trying to rebuild, reconstruct the city once more. Not so rapidly maybe but ok. It was really interesting for me to see really huge buildings inside the city. But then I noticed that they are probably from Tito´s time because they all seem communist type. Another interesting thing is, despite having not so much money, almost all women are trying to look so good. It is arguable if they are really nice -because sometimes I think they are really too much- but this is the reality. Even some of my friends here said the Bosnian women themselves confess that it does not matter for them not to have so much thing, they just give all their money to the clothes or make up materials. Related to this, it is so probable to see so many parfummeries more than other stores. When we were talking about this with one of my friends who had been Azerbaijan before, she said it was the same there also. Maybe something related to the Slavic women. Well, I have a theory :) Inside the places where the population of men is quite less than women, women feels that they need to compete for scarce resources -means guys :)-. As a different thig, the city itself is covered by tram ways and it is so easy to go everywhere via tram. Even I have not taken any bus since I came here.

...

That is all for now, hope I will continue!

Some Photos

2008-03-30T06:48:00.000-07:00

A view from a river -unfortunately I forget its name despite I asked so many times :(- on the way to dorm.

A view from my window in university. Angle type white graves...

Beginning via Bismillah

2008-03-29T16:08:00.000-07:00

As it is understood from new title that I am now in Sarajevo. Yeees, I continue my hicra (hegira). It did not pass so much since I came here, just I have been inside this new experience since almost 1 month. I was asking by meyself so many times -as some other people also asked- why I am here now and for what! They were especially at the beginning but it was enough to get hard times. Actually, maybe as a first time in my life that I was totally determined about where to live, where to be inside. Because I was born in Manisa where I did not decide exactly or I went to Sweden which came via total chance. But this time, this time should be different because I decided to be here according to what I have experienced, what I have thought and who I have became. Hence, I was expecting that it should be different and even easy. But it was NOT! At least at the very beginning. What I mean by "different"? I think I should come here and thought and of course felt that "ok, it is exactly the place where I wanna be, where I wanna spend all my time inside it". Unfotunately, I had no such kind of sharp feeling or thoughts. Maybe I had even no feeling at all. Just I was here, me myself. 16 years after the big war, I was here. The huge Igman mountain was standing and surrounding the city, the Bosnian people, half destroyed-half renovated buildings, angel type white graves..., everything was also here, around me. I though that, this time, I had good answers to my asking part inside me about the reasons of being here. Then suddenly I did not wanna try to make legitimation because I noticed that the thinking was totally wrong from the very beginning. Why should a place on this earth give me a feeling that it is the rigth place to get me inside it? No need at all! Maybe there is no place in this world where I can feel totally belong to it. Then what is the meaning of the existence of heaven? Maybe heaven will be this place where I need, where I miss. I believe at least. And I believe, everyone can get their own expectations via being inside their own heavens like in the movie called "What Dreams May Come". Maybe this is also the meaning to be on the road, I mean to notice that there is no place to go but heaven. Maybe the trip itself is the conclusion of it. It made me more satisfied rather than poor legitimacy efforts. And I felt something strange saying me; "you are here after so many things which means your life function gives this output according to your inputs. (Something like this: F(x)=y where x is what you have been gathered until here in terms of everything and y is where you are now). So easy! And it was totally not immune from what you have done, what you have demanded and what you have expected. It is also known that there is no way where you will be in the future. But just now you are here and it is not bad at all." Then I totally felt that I should be here now, I do not know exactly why but feel like that. Then I got some signs -according to me- which helped me to stay here easily. Everybody is so helpful to me here, I have my own room in dormitory but also could get nice friends from the girls here, and maybe the most important part, I suddenly became a teacher! After so long aggregation period in terms of learning, I have chance to share them. I have also a chance to be a teacher how I wanted to be; not so hierarchical, being close to them, helping them, learning from them... I do not mind that I am giving statistics course which can be boring for so many students, I can find a way to get contact with them. I can not describe how a nice feeling it is! Maybe I am so idealistic, I do not know, but what is the problem with it? Nothing! Now after almost 1 month experience, I have learned so many places inside the city, I have learned how to say 1 bread -it is quite similar to Russian actually - and I started to get used to live. There is almost nothing that i can complain about. Then there is only one thing for me to do, just say thanks to God!

...

İsveç'e gidişimden 1,5 sene sonra kendimi bir anda yeniden bavulumla bir başka ülkenin sınırları içerisinde buldum. Bu defaki istikamet Saraybosna idi. Aslında belki de ilk defa olmak üzere uzun düşünceler neticesinde bizatihi tarafımdan kati şekilde verilmiş bir karar olsa da buraya gelmiş olmak, zor oldu. Beklemiyordum ama zor oldu yine. Özellikle de başlangıçta. "Nefret ediyorum"... "Nefret ediyorum ki bir yerlere ilk adımımı attığımda, hıh işte burası beni bundan sonra içinde barındıracak olan, nicedir eksikliğini hissettiğim mekansal boşluğu dolduracak olan yer, diyemiyorum bir türlü." Bu defa başka olacak diye düşünüyordum halbuki ama... Ama sonra başka bir şey fark ettim. Neden öyle olmak zorunda olsun ki idi? Bu belki de bu dünyada doldurulamayacak bir boşluk. Zaten öte tarafın anlamlılık kazanması da bir bakıma bu yüzden değil mi, yani herkesin içindeki mekansal boşluğa herkese özel cennetsel çözümler!!! (İşin cehennem tarafına şimdilik geçmeyelim isterseniz). Şimdi iyiyim elhamd. Kendi kendime "rasyonel" meşrulaştırıcılar buldum diye değil ama aksine şu yukarıdaki çıkarımı yaptım diye içim rahat. Ve tabi bazı yardımcı faktörler hasebiyle tabi. Kaldığım yerde rahatım, çevremdeki insanlar bana çok yarıdmcı, okulda birden öğretmen olarak buluverdim kendimi, şehrin güzelliklerini aralayabiliyorum zaman zaman da olsa vs. vs. İlerisi için kati olarak planlar yapmanın alemi değil belki de. Ama yoğun olarak hissettiğim bir şey var ki şu an burda olmak vakti!

...
Would like to put some pictures from Sarajevo but unfotunately I could not manage now, hope it is not because of my "high" technical capabilities but just from blogger itself! So, for the next time hopefully!

Selam

2008-03-17T06:08:00.000-07:00

How a nice feeling to be able to write again!